มันหวั่นเกรงพิษร้ายตามธรรมชาติของเม็ดบัวดำนิลกาฬ เม็ดบัวดำนิลกาฬเม็ดนี้เป็นระดับสี่ ย่อมเปียมล้นด้วยพิษร้ายอันรุนแรงจนขนหัวลุก กระทั่งพวกมันทั้งสามที่อยู่ในด่านหนิงม่าย ยังไม่ง่ายที่จะรับมือพิษร้ายนี้ จั่วม่อปรารถนาจะขว้างเม็ดบัวดำนิลกาฬเม็ดนี้ไปให้ไกลที่สุดเช่นกัน แต่สถานการณ์บีบบังคับไม่ให้มันทำเช่นนั้นวันนี้หากมันไม่อาจแปรสภาพเม็ดบัวดำนิลกาฬได้สำเร็จ เกรงว่า…ไฟสีขาวน้ำนมล้อมเม็ดบัวดำนิลกาฬไว้อย่างแน่นหนา ดูผิวเผินคล้ายมีแก่นสีดำอยู่กลางเปลวไฟสีขาว แปลกประหลาดอยู่บ้างจั่วม่อตั้งใจแน่วแน่ ละทิ้งความคิดทั้งมวล ไม่มีเส้นทางให้ล่าถอยอีก ไร้ประโยชน์ที่จะคิดถึงสิ่งอื่นใดจิตสำนึกของมันจดจ่อรวมตัวถึงที่สุด มือข้างหนึ่งหยิบจิงสือระดับสามออกมาห้าชิ้นสร้างค่ายกลขึ้นล้อมรอบร่างกายของตนบุรุษหน้าถมึงทึงเหลือบมองคนชุดแดง คนชุดแดงโบกมือ มันรู้จักค่ายกลนี้ นี่มีไว้เติมเต็มพลังปราณให้แก่ซิวเจ่อ เห็นจั่วม่อทำท่าราวกับเผชิญศัตรูผู้ยิ่งใหญ่ อีกทั้งการเคลื่อนไหวทั้งช่ำชองและราบรื่น มันอดเผยสีหน้าคาดหวังไม่ได้ก่อตั้ง ‘ค่ายกลห้าปฐมปราณเสริมพลัง’ แล้วเสร็จอย่างรวดเร็ว จั่วม่อวางมือซ้ายไว้บนเข่า ทั่วร่างผ่อนคลาย สายตาของมันไม่เคยเบนออกจากไฟหินงอกไฟสีขาวน้ำนมกระจายแรงกดดันอันเย็นเยียบออกมา ห่อหุ้มเม็ดบัวสีดำสนิทซึ่งกระโดดขึ้นไว้ได้อย่างรวดเร็วหยาดเหงื่อบนแผ่นหลังแห้งเหือด จั่วม่อเมื่อเข้าสู่สภาวะเช่นนี้ ม
