“เจ้าว่าอะไรนะ?!”
ดวงตาของหลินฉีเย็นเฉียบขึ้นมาทันที คล้ายจะฟังผิดไป
เขาไม่คาดคิดเลยว่าซูเฉินจะกล้าเย้ยหยันเขาต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้!
“ข้าบอกว่าเจ้าน่ะมันคนโง่! ของขวัญที่ข้ามอบให้องค์หญิงหลินชิงชิงเกี่ยวอะไรกับเจ้า? เจ้ารีบร้อนออกมาเย้ยหยัน ข้าเตือนให้ระวังเถอะ อย่าทำตัวให้ขายหน้าก็แล้วกัน!”
ซูเฉินแค่นเสียงเย้ยหยัน
“ซูเฉิน เจ้าช่างอวดดีนัก คิดหรือว่าเพียงเพราะมีน้องสาวเจ้าคอยหนุนหลัง ข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้?!”
หลินฉีโมโหจนร่างสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก
“คนโง่ก็คือคนโง่ ไม่รู้จะใช้สิ่งใดนอกจากตำแหน่งข่มขู่คนอื่น! ในเมื่อเจ้าอยากรู้ว่าข้านำอะไรมามอบให้ เช่นนั้นข้าจะบอกให้ ยานี้เรียกว่า โอสถชะลอวัย! หากรับประทานเข้าไป จะสามารถคงความเยาว์วัยได้ชั่วชีวิต! ยานี้ไม่ใช่เพียงแค่ยาระดับสามอย่างที่เจ้าเห็น แต่เป็นยาระดับหก!”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
“อะไรนะ?!”
คำพูดของซูเฉินทำให้ทุกคนขนลุกวาบ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
โอสถชะลอวัย?
สามารถคงความเยาว์วัยได้ชั่วชีวิต?
หญิงสาวหลายคนในตำหนักชิงเฉวียน รวมถึงหลินชิงชิงและจวินจื่อหลิง ต่างเบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
หญิงใดบ้างไม่ห่วงโฉมหน้า?
หญิงใดบ้างไม่ใฝ่ฝันจะคงความงามไว้ตลอดกาล?
หากว่ายานี้สามารถคงความเยาว์วัยได้จริง เช่นนั้นย่อมเป็นสิ่งล้ำค่าที่หญิงสาวทุกคนไม่อาจต้านทานได้!
“โอสถชะลอวัย? คงความเยาว์วัยชั่วชีวิต? เป็นยาระดับหก?
