วิถีทาง แต่เจ้าไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงนี้! ไฉนไม่รับค่าจ้างเป็นจิงสือ!”“เช่นนั้นหรือ?” สามารถทำให้ผูเยาเพลี่ยงพล้ำได้ จั่วม่อในใจรู้สึกดียิ่ง มันซุกเก็บม้วนหยกอย่างเชื่องช้า พลางชายตามองผูเยา กล่าวว่า “ข้อตกลงของเราคืออะไร? ข้าก็กำลังทำตามคำชี้แนะของเจ้าอยู่นี่อย่างไรเล่า! เจ้าบอกให้ข้าศึกษาค่ายกล แต่ไม่มีม้วนหยกวิชาค่ายกลแม้แต่ม้วนเดียว ดังนั้นข้าก็ต้องเสาะหาเอาเอง!”ผูเยาตาเบิกกว้าง อึ้งไปวูบหนึ่ง ในที่สุดมันค่อยนึกขึ้นได้ ครั้งสุดท้ายมันไม่ได้กล่าวถึงข้อตกลงอย่างชัดเจน ดังนั้นเรียกว่ายังไม่ได้ตกลงกันก็ไม่ผิดนัก มันพลันเชิดหน้าขึ้น และแย้มยิ้ม “ไม่เลว ไม่เลว ฮี่ฮี่…”มองรอยยิ้มลี้ลับของผูเยา จั่วม่อรู้สึกหนาววูบในหัวใจไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว! ได้จัดการเจ้าเหรินเยานี้สักครั้ง ต่อให้เกอต้องทนทุกข์ทรมานสักหน่อยก็คุ้มค่า! จั่วม่อรีบปลอบใจตัวเองเมื่อผูเยาหายตัวไป จั่วม่อก็กลับไปจมอยู่ในงานของมันทันทีระยะนี้ ความสามารถในการควบคุมพลังปราณของมันก้าวหน้าอย่างรวดเร็วหลังจากผูเยาชี้ให้เห็นปัญหา มันก็ทุ่มเทสมาธิจิตใจในทักษะด้านนี้ กลับกลายเป็น‘ตระหนี่’ มากกว่าเดิมในการใช้พลังปราณเพื่อแปรสภาพวัตถุดิบ อย่างไรก็ตาม แม้ว่ามันจะรุดหน้าไปเร็วเพียงใด แต่ก็ยังไม่พึงพอใจ เพราะยังคงยากที่จะหลีกเลี่ยงการสิ้นเปลืองพลังปราณในจุดที่ไม่จำเป็นจั่วม่อค้นพบกุญแจสำคัญในเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว เพื่อให้สามารถใช้พลังปรา
