เดิมทีจั่วม่อยังเข้าใจว่าในช่วงสองปีมานี้มันรู้จักโลกนี้ดีขึ้นมากแล้ว อย่างน้อยก็เข้าเรื่องราวในบริเวณตงฝูเป็นอย่างดี แต่เมื่อพบว่าเข็มขัดเสริมความงามที่สลักค่ายกลห้าวหาญองอาจ กลับขายได้ราคาสูงล้ำปานนั้น มันค่อยพบว่ายังคงมีอีกหลากหลายเรื่องราวนักที่มันไม่เข้าใจในไม่ช้า มันก็ฟืนตัวขึ้นจากอาการมึนงงที่ถูกจิงสือทุบตีพอสติสัมปชัญญะกลับคืนมา จั่วม่อพบว่ามีผู้คนจำนวนมากมายกว่าแต่ก่อนอยู่บนท้องถนน ทั้งเห็นผู้คนแต่งตัวประหลาดและวิจิตรตระการตา เดินสวนทางไปมาไม่ขาดสาย เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ชาวบ้านร้านถิ่น“พี่น้องท่านนี้ ไฉนมีผู้คนมากมายถึงปานนี้ ตงฝูเกิดเรื่องราวใหญ่โตอันใดขึ้นอีกหรือ?” จั่วม่อหันไปถามเสมียนร้านค้าที่ยืนสั่นกระดิ่งเรียกแขกอยู่หน้าร้านเสมียนผู้นั้นลอบกวาดตามองยุทธภัณฑ์เวทบนร่างจั่วม่อ จากนั้นรีบปันรอยยิ้มกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ผู้อาวุโสอาจยังไม่ทราบ คนเหล่านี้มาเพื่องานประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่แห่งตงฝู งานชุมนุมวิจารณ์กระบี่คราวนี้สั่นสะท้านไปทั้งอาณาจักรนภาจันทร์ ครึ่งปีมานี้ ยอดฝีมือรุ่นเยาว์แทบทั้งหมดล้วนมารวมตัวกันยังตงฝู” จากนั้นสอพลอเล็กน้อย กล่าวอย่างจริงใจว่า “จากสายตาต่ำต้อยของผู้น้อย ผู้อาวุโสแม้อายุยังเยาว์แต่ท่วงท่าเข้มแข็งยิ่ง หากท่านยินยอมลดตัวเข้าร่วมประลอง ย่อมสามารถช่วงชิงลำดับต้นๆ”จั่วม่อเข้าใจทันที ที่แท้ก็งานประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่ มันเคยได้ยินว่าตงฝูตระเต
