ถดถอยด้วยความเร็วอันน่าตระหนก ภายในชั่วพริบตา กลุ่มหมอกโลหิตกว้างสิบจั้งอันตรธานหายไป บนพื้นที่ว่างปรากฏแมงมุมสีเลือดขึ้นมาแทนที่ แมงมุมยักษ์ยืนตระหง่าน ยังสูงกว่าศีรษะจั่วม่อเล็กน้อย บนร่างมีลวดลายมากมายปกคลุมไปทั่ว ซึ่งดูคล้ายค่ายกลอักขระยันต์เป็นอย่างยิ่ง ขาทั้งแปดของมันเต็มไปด้วยตะขอใหญ่น้อย ปลายตะขอเปล่งประกายเย็นเยียบ ไม่ว่าผู้ใดเมื่อเห็นตะขอเหล่านี้ ล้วนไม่มีข้อสงสัยเลย ว่าทันทีที่ถูกตะขอน้อยใหญ่หล่านี้เกี่ยวใส่ เลือดเนื้อจะถูกฉีกกระชากอย่างง่ายดาย ดวงตาแมงมุมแต่ละดวงใหญ่โตขนาดสองกำปัน จับจ้องมายังจั่วม่อโดยปราศจากร่องรอยของอารมณ์ความรู้สึกจั่วม่อหัวใจเย็นเฉียบ แมงมุมเลือดเบื้องหน้ามันไม่ได้มีพลังสภาวะน่าตระหนกเทียบเท่าหมอกโลหิตก่อนหน้า แต่กลับทำให้มันรู้สึกสังหรณ์เลวร้ายมากกว่าเดิมแต่ในชั่วขณะนี้ ในหัวใจมันอัดแน่นไปด้วยเจตจำนงกระบี่ แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับแมงมุมโลหิตอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน จิตใจมันก็ไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย!ไฟสีน้ำเงินดุจดั่งสนองตอบต่อความแน่วแน่ในใจจั่วม่อ มันหอบพาหมอกรอบตัวเปลี่ยนเป็นลำแสงเย็นเยียบ พุ่งใส่แมงมุมเลือดอย่างหักโหมแมงมุมโลหิตพลันยกศีรษะขึ้น อ้าปากกว้างเสียงกรีดร้องรุนแรงแผดพุ่งออกมาจากปากของมันดุจคลื่นยักษ์ถาโถม โดยมีตัวมันเป็นศูนย์กลาง อากาศคล้ายถูกฉีกขาด สาดกระเพื่อมเป็นระลอก มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเปลวไฟที่กลับกลายเป็นลำแสงก็เปล่ง
