เพลงกระบี่เพลิงธารา คลื่นยักษ์พันชั้น!เห็นห่าฝนเพลิงสีขาวที่ครอบฟั้าคลุมดินค่อยๆ รวบเข้าหากัน ผสานรวมเป็นเสาพิรุณสีขาวมหึมาต้นหนึ่ง เสาพิรุณแกว่งสะบัดไปมา พวยพุ่งกระแสน้ำออกมาเป็นคลื่นยักษ์ระลอกแล้วระลอกเล่า ประหนึ่งอสรพิษขาวมหายักษ์บิดส่ายบนท้องนภา สะบัดฟาดใส่ร่มแดงอย่างไม่หยุดยั้ง ยิ่งรวมตัวสั่งสมพลังมากเท่าใด ยิ่งทวีพลังทำลายล้างอย่างต่อเนื่องมากขึ้นเท่านั้น!หากก่อนหน้านี้ท่านกล่าวว่า แค่เพียงฝนกระทบใบกล้วยอย่างเอื่อยเฉื่อยเท่านั้นเวลานี้มันก็เป็นพายุลูกหนึ่งแล้ว ความหนาแน่นรุนแรงทวีคูณขึ้นไม่รู้ว่ากี่เท่าต่อกี่เท่าร่มในแขนเสื้อ สุดท้ายแล้วก็ยังคงเป็นเพียงยุทธภัณฑ์เวทแบบใช้ครั้งเดียว ไม่ได้ผ่านการประทับรอยวิญญาณในระยะยาวเหมือนอาวุธคู่กาย สำแดงฤทธิ์มาจนถึงยามนี้ มันไม่อาจทานทนได้อีกต่อไป ระเบิดกระจัดกระจายหายวับ ส่วนกงล้อมหาสุริยันจันทราก็ไม่ใช่ยุทธภัณฑ์เวทสายปั้องกันตั้งแต่แรก ยิ่งอ่อนแอกว่าร่มในแขนเสื้อเสียอีกพริบตาเดียวก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แหฟั้าตาข่ายสวรรค์ก็ไม่แคล้วถูกปราณกระบี่เหลือคณานับสับเป็นผุยผงเช่นเดียวกันปัญหาที่เกี่ยวข้องกับพลังของยุทธภัณฑ์เวทนั้นละเอียดอ่อนซับซ้อนไม่น้อยนอกเหนือจากระดับของพวกมันแล้ว ยังสัมพันธ์กับช่วงเวลาที่ซิวเจ่อผู้เป็นเจ้าของทุ่มเทจิตใจ ประทับรอยวิญญาณลงในยุทธภัณฑ์เวทชิ้นนั้นอีกด้วย โดยปกติแล้วยิ่งประทับรอยวิญญาณต่อเนื่องยาวนานมากเท่าใด ยุทธภัณฑ์เว
