งใดเกิดขึ้น
แต่ทุกสายตาที่มองซูเฉินกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและนับถือ
“นิกายเทพศาสตรา จวินจื่อหลิงมาแล้ว!”
สิ้นเสียงขันที เสียงก้าวเบา ๆ ดังขึ้น หญิงสาวผู้หนึ่งในชุดกระโปรงยาวสีดำเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้น ใบหน้างามหมดจด ดวงตากลมโตดั่งหยาดน้ำใสปรากฏตัวขึ้นในตำหนัก
ทันทีที่นางย่างเท้าเข้ามา ทุกสายตาก็จับจ้องมาทางนางทันที
แม้แต่องค์รัชทายาทและองค์ชายรองยังอดแววตาเป็นประกายไม่ได้
จวินจื่อหลิงธิดาบุปผาสวรรค์แห่งนิกายเทพศาสตรา ศิษย์เอกของผู้นำนิกาย รูปโฉมล่มเมือง พลังฝีมือสูงส่ง เป็นเทพธิดาในใจของอัจฉริยะมากมาย
กระทั่งหลินเฟิงกับหลินฉียังมิอาจละสายตา
ที่แท้พวกเขามาร่วมงานวันนี้ก็เพื่อจวินจื่อหลิงด้วยเช่นกัน
มีข่าวลือว่าผู้ใดสามารถครอบครองใจของจวินจื่อหลิงได้ ก็เท่ากับมีโอกาสชิงบัลลังก์ต้าหลี่ เพราะผู้นำนิกายหยวนฮ่าวหรันนั้นคือเสาหลักของแคว้น
นางมิได้มีเพียงรูปลักษณ์งดงาม แต่ยังมีพรสวรรค์ลึกล้ำ อนาคตมีโอกาสทะลวงถึงขอบเขตราชายุทธ์!
อย่างไรก็ตาม จวินจื่อหลิงหาได้สนใจใครไม่ นางเพียงเดินตรงไปยังหลินชิงชิงแล้วกล่าวยิ้ม ๆ
“ขอโทษนะชิงชิง ข้าหมกมุ่นฝึกยุทธ์จนเกือบลืมวันเกิดเจ้า เจ้าจะโกรธข้าหรือไม่?”
“ไม่มีทางอยู่แล้ว! พี่หญิงมา ข้าก็มีความสุขมากแล้ว!”
หลินชิงชิงยิ้มสดใส
“นี่คืออสรพิษมังกรที่อาจารย์ข้าล่ามาได้ ข้าดึงเส้นเอ็นของมันออกมาหลอมเป็นอาวุธวิญญาณชื่อ ‘แส้โลหิตอสรพิษมังกร’ เจ้าชอบหรือไม่?”
จว
