นธ์ระหว่างพวกมันซับซ้อนเกินบรรยาย พวกมันย่อมยินดีที่ได้เห็นผู้อื่นประสบเคราะห์กรรม ด้วยวิธีนี้จะไม่มีผู้ใดสามารถหัวเราะเยาะพวกมันได้อีกต่อไปพวกมันได้แพร่กระจายชื่อของผีดิบจอมลอกคราบออกไปอย่างกว้างขวาง เพียงแต่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่เคยพบเห็นกับตา พวกมันจะเชื่อถือได้อย่างไร? โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นเหล่าศิษย์ผู้เย่อหยิ่งโอหังของพรรคอัจฉริยะปราณ พวกมันเพียงคิดว่าหูซานกับพวกฝีมือย่ำแย่เกินไป กระทั่งเมื่อเหวินเฟยปราชัยกลับมา คนเหล่านี้ก็ไม่ใส่ใจหรือฉุกคิดอันใด กลับเปลี่ยนเป็นดูแคลนเหวินเฟยแทนที่แท้ศิษย์พี่เหวินเฟยที่บรรดาผู้อาวุโสเฝั้าประคบประหงม ก็มีเพียงชื่อเสียงเกินจริงเท่านี้เอง! กระทั่งเจ้าหนูนักหลอมกลั่นโอสถจากสำนักเล็กๆ ดังเช่นสำนักกระบี่สุญตายังสามารถเอาชนะมันได้ นี่ไม่เรียกว่าชื่อเสียงเกินจริง จะเรียกว่าอะไร?เหวินเฟยรู้สึกได้ว่าในดวงตาของจั่วม่อซ่อนแววอหังการไว้อย่างลึกล้ำ พวกมันเคยประมือกันมาก่อน ย่อมไม่เชื่อถ้อยคำที่พ่นออกมาจากปากจั่วม่อแม้สักครึ่งคำ เมื่อเห็นศิษย์พี่ใหญ่หลินเอวี่ยนก้าวออกไปไกล ก็ทราบทันทีว่าชักไม่เข้าท่าแล้ว มันย่อมทราบกระจ่างในพลังฝีมือที่แท้จริงของศิษย์พี่ใหญ่ กระทั่งตัวมันเองยังพ่ายแพ้ ศิษย์พี่ใหญ่ไหนเลยจะเป็นคู่มือของจั่วม่อได้?ในเวลานี้ เสียงปรบมือสนับสนุนของเหล่าศิษย์ร่วมพรรค ทำให้เงามืดในใจมันยิ่งมืดมนลงกว่าเดิม“ศิษย์พี่ใหญ่ผู้เกรียงไกร!”“สมกับที่เป็นศิษย
