ะ จั่วม่อยังไม่มีหนทางแก้ปัญหาได้หรือมันต้องขายยุทธภัณฑ์เวทบางชิ้น?สายตามันตกลงบนยุทธภัณฑ์เวทที่สวมใส่ติดกาย ทันใดนั้นก็เจ็บปวดใจ ของเหล่านี้ล้วนเป็นยุทธภัณฑ์เวทระดับสามชั้นยอด หากต้องขายพวกมันไปก็น่าเสียดายแทบตายแต่สำหรับปลอกแขนที่ได้รับจากศิษย์พี่สวี่อี้ และเกราะปราณที่อาจารย์ลุงหยานเล่อให้มา คุณภาพธรรมดาทั่วไป ไม่สามารถขายได้ราคาที่ดีนักไฉนพักนี้คนจากพรรคอัจฉริยะปราณไม่มีมาเลยแม้แต่คนเดียว?หากพากันมากันเที่ยวเล่นสักหน่อย คงไม่ต้องลำบากลำบนถึงเพียงนี้แล้ว อย่าว่าแต่สามสิบชิ้นจิงสือระดับสามเลย กระทั่งมากกว่านั้นอีกเท่าตัวยังคงไม่เป็นปัญหา ผู้คนจากพรรคอัจฉริยะปราณไม่มีสินค้าราคาย่อมเยาอยู่บนร่างกายแม้แต่ชิ้นเดียววันนั้นแม้ล่อแหลมอันตราย แต่ก็ทำให้ร่ำรวยขึ้นมาอย่างกะทันหัน จั่วม่อหวนหาความรู้สึกในคราวนั้น อ้า! ความพึงพอใจอย่างล้นเหลือและความปิติยินดีที่พลุ่งทะยานขึ้นทันใดนั้น มันสะท้านขึ้นทั้งร่าง …พวกมันไม่มาหาเกอ ไฉนเกอไม่ไปหาพวกมันเอง!แนวคิดนี้เมื่อผุดขึ้นในใจ จั่วม่อกลายเป็นตื่นเต้นขึ้นมาทันที เผ่นผลุงขึ้นจากพื้น เดินลากขาไปมาอยู่ในห้อง ปากก็พึมพำอย่างครุ่นคิดปฏิกิริยาแรกของมันคือ เป็นไปได้!อย่างไรก็ตาม มันสะกดกลั้นความยินดีไว้ภายใน เริ่มใคร่ครวญถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องอย่างรอบด้าน การถูกท้าประลองกับการไปท้าประลอง เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เมื่อไปท้าประลองผู้อื่นในพื้นท
