ภายในห้องศิลา จั่วม่อนั่งอยู่ในท่วงท่าดอกบัว ดวงตาพริ้มหลับ ลูกไฟหินงอกลอยนิ่งอยู่ตรงหน้า เห็นไข่มุกหยินอยู่ภายในลูกไฟสีขาวน้ำนมสองมือแปรเปลี่ยนท่ามุทราเป็นลำดับ พลังปราณปะทุเข้าสู่เปลวไฟตามการเคลื่อนไหวของกระบวนท่าดรรชนีกุญแจสำคัญในการหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปไม่ใช่พลังปราณ แต่เป็นพลังจิตสำนึก จั่วม่อใช้พลังจิตสำนึกควบคุมเปลวไฟอย่างระมัดระวัง เวทวิชานี้ซับซ้อนถึงที่สุด มันรู้สึกทันทีว่านี่เป็นภาระที่ลำบากยากเย็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องทนรักษาสภาพนี้ไว้ราวๆ ครึ่งชั่วยาม จั่วม่อผู้น่าเวทนา ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าโดยทั่วไปแล้วกระบวนการหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลป ไม่ใช่สิ่งที่ซิวเจ่อด่านจู้จีตัวน้อยๆ เช่นมันจะสามารถกระทำสำเร็จได้ไม่มีผู้ใดบอกมัน ผูเยาไม่ได้บอก ในตำรามุกหยินประลัยกัลปก็ไม่ได้เขียนเอาไว้หากมันทราบ แน่นอนว่าคงไม่เสียเวลาทดลองดูบางครั้งคนโง่มักไม่จักความกลัว จั่วม่อผู้ไม่รู้อะไรเลย ไม่เคยแม้แต่จะฉุกใจคิดว่าพลังบำเพ็ญเพียรของมันเพียงพอจะหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปหรือไม่ มันทำตามคำบรรยายในตำรามุกหยินประลัยกัลปอย่างเชื่องเชื่อ ค่อยๆ ผนึกมุทราหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปอย่างระมัดระวังอักขระยันต์ลึกลับเปล่งแสงลอยเข้าไปในไฟหินงอกทีละตัวๆ เจาะลึกเข้าไปในไข่มุกหยิน อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าไฟหินงอกหรือไข่มุกหยินก็ยังไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆขึ้นเวลาเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หยดเหงื่อ
