คล้ายไม่เหมาะสมกับเจ้าจริงๆ” ผูเยากล่าวอะไรบางอย่างที่ทำให้จั่วม่อตกใจจนตาค้าง ซ้ำยังกล่าวต่อไปว่า “ข้าจะสอนวิธีใช้พลังจิตสำนึกแบบอื่นให้แก่เจ้า”จั่วม่อเบิกตาจ้องมองผูเยาอยู่นาน สุดท้ายอดถามอย่างลังเลไม่ได้ “ผูเยา เจ้าสบายดีหรือไม่?”ผูเยากลับไม่แยแสสนใจมัน กล่าวว่า “เจ้ายังมีไข่มุกหยินอยู่สิบกว่าเม็ด ทั้งยังควบคุมไฟได้ดี ข้าจะสอนวิธีหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปให้”เสร็จกัน เสร็จกัน ดูท่าคราวนี้ผูเยาจะได้รับบาดเจ็บที่สมองจริงๆ! ผูเยาคนเดิมต้องไม่ทำอะไรเยี่ยงนี้แน่ จั่วม่อมองผูเยาอย่างเวทนาจับใจ แน่นอนว่ามันไม่ได้กล่าวออกมาเมื่อจะได้รับบางอย่างจากผูเยาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย หากไม่คว้าเอาไว้มันก็ปัญญาอ่อนแล้ว ผูเยายามนี้กำลังปัญญาอ่อน แต่มันจำเป็นต้องปัญญาอ่อนตามไปด้วยหรือไร?จั่วม่อตั้งอกตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่ง กลัวจะตกหล่นคำใดไปคราวที่แล้วไข่มุกหยินเป็นเหตุให้เกิดภัยพิบัติอย่างใหญ่หลวงในตงฝู อย่างไรก็ตามสิ่งนั้นบอกจั่วม่ออย่างชัดเจนว่าไข่มุกหยินมีคุณค่ามากเพียงใด ไม่ต้องสงสัย ไข่มุกหยินเป็นสิ่งที่ดี! ของล้ำค่า! บางสิ่งบางอย่างที่กระทั่งยอดคนด่านจินตันถึงกับลงมือต่อสู้แย่งชิง จะไม่ใช่สิ่งที่ดีได้อย่างไร?วิธีหลอมสร้างมุกหยินประลัยกัลปไม่ซับซ้อน แต่เนื้อหามีความยาวมาก เพียงครู่เดียวผูเยาก็หมดความอดทน และโยนลูกกลมแสงมายังจั่วม่อแทน ปล่อยให้มันอ่านตำรามุกหยินประลัยกัลปด้วยตัวเองเพื่อหลอมสร้
