ละฝึกปรืออย่างจดจ่อผูเยายังคงเป็นรูปสลักหิน นิ่งไม่ไหวติง เปลวเพลิงในทะเลแห่งจิตสำนึกก็ยังคงอ่อนโทรมมาก น่าหวั่นใจว่าพวกมันจะมอดดับลงในเวลาใดเวลาหนึ่งจนกระทั่งไม่กี่วันต่อมา จั่วม่อฟังจากอินกุยจึงค่อยตระหนักว่าตงฝูแทบจะพลิกคว่ำถล่มทลาย และล่วงรู้ว่าที่แท้ผูเยาก่อวีรกรรมอันใดไว้ เมื่อมันได้ยินเรื่องเปลวเพลิงสีแดงฉาน ก็ทราบว่าเป็นผูเยาอย่างไม่ต้องสงสัย เจ้าผู้นี้เข้ายึดครองร่างกายมันโดยไม่บอกกล่าว! จั่วม่อในใจชิงชังยิ่ง และชัยชนะอันหมดจดแบบหนึ่งสยบห้าของผูเยา ยังทำให้จั่วม่ออ้าปากค้างดาวพร่างกลางทิวา…สุดยอดฝีมือสุดลี้ลับผู้ใช้เพลิงไฟ…ไข่มุกหยินที่สาบสูญไปนาน… …เหตุการณ์อันซับซ้อนซึ่งจู่โจมเข้ามาเป็นระลอก บันดาลให้อาณาจักรนภาจันทร์คึกคักมีชีวิตชีวาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนแต่เรื่องราวเหล่านี้ เวลานี้กลับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับจั่วม่อมากนัก เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้มันก็ไม่สามารถวิ่งหนีได้ ยิ่งหนียิ่งส่อพิรุธ หากมีผู้ใดบังเอิญพบเข้า…. …ความคิดนี้ทำให้มันสั่นสะท้าน ได้แต่หมกตัวฝึกทั้งสองเคล็ดวิชาอย่างเชื่องเชื่ออยู่ในลานน้อยลมตะวันตก เมื่อเทียบกับความลึกซึ้งคลุมเครือของเคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิดแล้ววัชรสูตรน้อยรุดหน้าไปอย่างรวดเร็วกว่ามาก จั่วม่อสามารถรู้สึกได้ชัดเจนว่าร่างกายของตนแกร่งกร้าวกว่าเดิม แม้ว่ามองผิวเผินมันยังมีสารรูปที่ดูอ่อนแอและผอมแห้งก็ตามครรภ์โอสถในบ่อน้ำพุปราณยังไม่มีความคื
