ั่งห่านบินไปยังดอยมองอาทิตย์อย่างรวดเร็ว หมู่ดาวเบื้องบนกระพริบวิบวับคล้ายหยอกล้อมันขณะพุ่งผ่านสายลม จั่วม่อมีเพียงความคิดเดียว ฝันร้ายนี้ได้โปรดจบสิ้นลงเสียทีเถอะ! มันอยากกลับไปใช้ชีวิตทำไร่ไถนาและหลอมกลั่นเม็ดยาเหมือนในอดีต กระทั่งการฝึกกระบี่ในแม่น้ำยังดีกว่านี้เลย เวลานี้มันเฝั้านับวันเวลาอยู่ทุกวันคืน แต่สิ่งที่ทำให้สิ้นหวังมากที่สุดก็คือสิ่งที่ซือฟูั่ได้กล่าวไว้ ว่าเรื่องราวนี้จะไม่สิ้นสุดจนกว่าอาจารย์ลุงรองจะพอใจ…อาจารย์ลุงรองพอใจ…จั่วม่อสังหรณ์ว่าในสายตาอันน่าสยดสยองของอาจารย์ลุงรอง …นี่ยังเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น!เวลาเดียวกันกับที่จั่วม่ออาศัยอยู่ในชีวิตที่น่าอนาถ ในตงฝูพลันเกิดเหตุการณ์เขย่าขวัญสะท้านวิญญาณ สะเทือนไปทั้งตงฝู!
