้นอีกครา? ข้าจำได้ว่าร้านของมันอยู่ที่ใด” เสี่ยวหวนรีบชักชวน “หากคุณหนูไปเอง คุณหนูอาจขอซื้อเคล็ดวิชาสร้างไข่มุกหยิน หรือไม่ อย่างน้อยท่านยังสามารถซื้อไข่มุกหยินทั้งหมด!”“อา!” ฟังคำเสี่ยวหวน นางเซียนอวิ๋นเสียลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจั่วม่อกลับขึ้นภูเขา เริ่มงานหลอมกลั่นโอสถของมันอีกครั้ง สำหรับมัน ไข่มุกหยินเป็นเพียงการก้าวพลาดออกนอกเส้นทางเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น สูญเสียไปแปดชิ้นจิงสือระดับสาม มันอาจอาลัยอาวรณ์อยู่ช่วงหนึ่ง แต่เรื่องนี้ผลกระทบกระเทือนที่เกิดขึ้นกับผูเยาดูเหมือนจะรุนแรงกว่ามันมาก ผูเยาเงียบไปหลายวัน แต่มันก็ไม่มีปัญญาหาทางออกเวลาผ่านไปสามพันปี สรรพสิ่งล้วนแปรเปลี่ยนไปเสมอ อย่างน้อยจั่วม่อก็คิดเช่นนั้นสำหรับการใช้งานไข่มุกหยิน จั่วม่อไม่มีเวลาไปสนใจชั่วคราว มันมีสิ่งที่ต้องทำมากเกินไป เม็ดยาอีกาทองคำขายดีมาก แต่นั่นก็หมายความว่ามันต้องใช้เวลามากขึ้นในการหลอมกลั่นโอสถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่มันโหยหาจิงสือเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นแรงดึงดูดใจของเมล็ดพันธุ์ไฟระดับสี่ ไม่ใช่แค่ล่อลวงผู้อื่น กระทั่งกับตัวมันเองแรงดึงดูดใจนี้ถึงกับรุนแรงยิ่งกว่าแต่หลังจากกลืนเม็ดยาอีกาทองคำไปห้าสิบเม็ด จั่วม่อยังไม่มีวี่แววว่าจะก่อกำเนิดไฟอีกาทองคำ แต่ละครั้งมันสามารถรู้สึกถึงเส้นใยความร้อนสายหนึ่งดูดซึมเข้าสู่ร่างกายแต่อย่างรวดเร็ว ความร้อนสายนี้ประดุจเกล็ดหิมะละลาย หายวับไปในพริบตานี่ทำให้มั
