“สมควรยุติแล้วหรือไม่?” หยานเล่อกล่าวอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง มันขมวดคิ้วมองไปยังสภาพอันน่าสังเวชของจั่วม่อในลานประลอง เดิมทีมันแม้รู้สึกว่าหลัวหลีหยิ่งยโสไปบ้าง แต่โดยรวมแล้วยังนับว่าค่อนข้างดี แต่การประลองในวันนี้เปลี่ยนความประทับใจที่มันเคยมีต่อหลัวหลีไปเป็นเลวร้ายยิ่ง แม้หยานเล่อจะไม่เก่งกาจเท่าซินหยาน แต่มันยังคงเป็นยอดคนด่านจินตันผู้หนึ่ง ไฉนจะมองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น? หลัวหลีเห็นได้ชัดว่าพลังฝีมือเหนือล้ำกว่า แต่กลับกระทำการประหนึ่งแมวเย้าแหย่มุสิก เอาแต่หยอกล้อคู่ต่อสู้ทั้งสองคนต่างเป็นศิษย์พี่น้องร่วมสำนัก ไม่ว่าความขัดแย้งจะรุนแรงเพียงใด สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ยังนับว่ากระทำเกินเลยไปมากอีกด้านหนึ่งในใจมันลอบตำหนิจั่วม่อ ไฉนต้องพยายามแสร้งทำเป็นกล้าหาญเกินไปด้วย มันอุตส่าห์มอบเกราะปราณให้จั่วม่อตัวหนึ่งชัดๆ แต่จั่วม่อกลับไม่ยอมสวมใส่มาด้วย แต่ที่หยานเล่อไม่ทราบคือเมื่อจั่วม่อฝึกปรือกระบี่ใต้น้ำ มันย่อมถอดเกราะปราณออกเป็นธรรมดา และหลังจากที่มันกลับมาจากการถูกน้ำพัดพาไป มันก็ลืมนึกถึงเกราะปราณตัวนี้เสียสนิทเหลือบมองใบหน้าดำมืดของสือฟั่งหรง เผยเหยียนหรานยิ้มพลางกล่าวว่า “ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ” จากนั้นย้ำเสียงหนักว่า “ต่อไปกฎจะต้องมีการแก้ไข”“แน่นอน” หยานเล่อเห็นพ้อง “ที่ผ่านมาเหล่าศิษย์เคยเป็นพี่น้องที่ดี เรื่องราวเยี่ยงนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่เวลานี้สถานการณ์ในสำนักค่อนข้างซับซ้อ
