นลานกว้าง จั่วม่อครึ่งท่อนบนร่างเปลือยเปล่าเสื้อของมันขาดหายไปโดยไร้ร่องรอย มันยังคงอยู่ในท่วงท่าฟาดฟันกระบี่ นิ่งสนิทอยู่ที่จุดเดิม ประกายตาเลือนราง แข็งทื่อดุจประติมากรรมหินตัวเดิมที่ขอบหลุมลึก ศิษย์พี่หลัวหลีเลือดไหลปรี่จากมุมปาก ผมเผ้าสยายยุ่งเหยิง เสื้อผ้าหลงเหลือติดกายอยู่ไม่มากนัก ดวงตาตรึงแน่นอยู่บนร่างจั่วม่ออั่ก!ศิษย์พี่หลัวหลีทันใดนั้นก็กระอักเลือดพรวด หงายหลังล้มฟาดตึง!ในเวลาเดียวกัน จั่วม่อยังคงค้างอยู่ในท่วงท่าฟาดฟันกระบี่สุดท้าย ขณะที่ล้มฟุบลงกับพื้นโดยไร้เสียง
