ด้ในเวลานี้ แต่จะอย่างไรในเมื่อเวลานี้มันบรรลุเจตจำนงกระบี่ สำนักสมควรมอบกระบี่บินแก่มันสักเล่ม ด้วยขุมสมบัติของสำนัก เลือกกระบี่บินที่เหมาะสมกับมันสักเล่มไม่ควรเป็นเรื่องยากบังคับใช้กระบี่ร่ายกระบวนท่าเพียงเท่านี้ จั่วม่อไม่ทันได้เหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกคึกคักกระปรี้กระเปร่ามากกว่า แม้ว่ามันจะผอมแห้งจนแทบมีแต่กระดูก ทั้งยังสวมเพียงกางเกงตัวเดียว แต่ยืนอยู่ตรงนั้นถึงกับแฝงไว้ด้วยพลังสภาวะข่มขวัญชนิดหนึ่งอย่างไรก็ตาม ปัญหาเร่งด่วนที่สุดที่มันเผชิญอยู่ตอนนี้ คือการกลับไปยังสำนัก โชคดีที่ไม่ไกลเท่าใด แม้ว่าจะต้องเดินเท้า แต่เวลาเพียงวันเดียวสมควรพอแล้วสำนักกระบี่สุญตาช่วงนี้สับสนวุ่นวายอยู่บ้าง ในโถงสุญตา ผู้คนเดินเข้าออกไม่ขาดสาย พวกมันล้วนกำลังตระเตรียมสำหรับการทดสอบของสำนักในอีกไม่กี่วันข้างหน้าด้านในโถงสุญตา สือฟั่งหรงจ้องหน้าซินหยานอย่างขุ่นเคือง “จริงๆ แล้วท่านก็ยืนดูมันถูกน้ำพัดหายไปเฉยๆ เช่นนั้นหรือ?”ใบหน้าของซินหยานไม่มีความเย็นเยียบดังเช่นปกติ มันกล่าวอย่างระมัดระวัง“สถานการณ์ยามนั้นเกินกว่าที่ข้าคาดไว้ ข้าไม่ทันคิดว่ามันจะถูกน้ำพัดหายไปในทันทีรอจนข้าฉุกคิด มันก็หายไปแล้ว”“มันเป็นแค่เกษตรกรปราณผู้หนึ่ง หากเกิดเรื่องอันใดขึ้น… …ฮึ่ม!” สือฟั่งหรงขุ่นข้องไม่คลาย แค่นเสียงอย่างเย็นชา“ศิษย์น้องหญิงอย่าได้วิตกมากเกินไป” ซินหยานหัวร่อสบายใจ “ยามนี้มันเมื่อบรรลุเจตจำนงกร
