ครั้ง มันทั้งระมัดระวังและรอบคอบถึงที่สุด แต่ละจุดที่แก้ไขล้วนทุ่มเทความพยายามอย่างมหาศาล และทดลองฝึกฝนซ้ำไปซ้ำมาเพื่อพิสูจน์ยืนยันผลลัพธ์ในท้ายที่สุดจนกระทั่งเพลงกระบี่นี้ไม่สามารถปรับปรุงได้อีกต่อไปครั้นเมื่อจั่วม่อตระหนักได้ว่าเหลือเวลาอีกเพียงเดือนเดียวก่อนจะถึงการทดสอบของสำนักมันตกลงใจลงมือกระทำสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิมมีแม่น้ำสายใหญ่สายหนึ่งอยู่ด้านล่างเทือกเขาสุญตา หอคัมภีร์ใจอำมหิตสร้างอยู่บนหน้าผาเหนือแม่น้ำสายนี้เอง แม่น้ำนี้ไม่อาจกล่าวได้ว่ากว้างขวาง แต่ไหลเชี่ยวยิ่งชาวบ้านเรียกกันว่าแม่น้ำตั่งเทียน(แม่น้ำสะเทือนฟั้า)จั่วม่อมาถึงริมฝัง ก้มมองสายน้ำเชี่ยวกราก มันกัดฟันแน่น มือกระชับกระบี่ผลึกน้ำแข็ง กระโดดลงไปในแม่น้ำทันทีที่จมลงไปในแม่น้ำ จั่วม่อรู้สึกว่ารอบด้านเงียบงันลง สายน้ำไหลเร็วรี่จนเกือบกระแทกมันล้มหงาย มันบังคับตัวเองให้แน่วนิ่งมั่นคง แล้วเริ่มต้นร่ายรำกระบวนท่าเคล็ดกระบี่เพลิงธาราใต้สายวารีนี่เป็นแนวทางที่มันคิดไว้เมื่อจั่วม่อไม่ทราบจะทำอย่างไรดี มันพลันหวนนึกถึงสิ่งที่ผูเยาเคยกล่าวไว้ ผูเยาบอกว่าให้มันลองหาแม่น้ำสักแห่งและดูว่าน้ำที่แท้เป็นเช่นไร แต่ต่อมาเพราะสิ่งที่มันพบเห็นในทะเลแห่งจิตสำนึกน่าแตกตื่นเกินไป จึงหลงลืมคำพูดของผูเยาไปเสียสนิท เพิ่งจะมานึกออกเมื่อวานนี้เอง ที่ผ่านมามันก็เคยฝึกปรือกระบวนท่าดรรชนีในน้ำด้วยเช่นกันทำให้วิชาดรรชนีของมันรุดหน้า เปลี่ยน
