ะบวนท่ากระบี่ซึ่งสอดประสานอย่างราบรื่นไร้รอยต่อที่มันคุ้นเคยบนบก แต่ภายใต้แม่น้ำตั่งเทียนแห่งนี้ ไม่สามารถใช้ออกได้สำเร็จแม้แต่กระบวนท่าเดียว!จั่วม่ออดไม่ได้ต้องดวงตาเป็นประกาย สิ่งที่มันหวาดกลัวคือไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรต่อไป ประหนึ่งคนที่ต้องการขุดถนนอุโมงค์ผ่านภูเขา สิ่งที่มันหวั่นเกรงมากที่สุดคือไม่ทราบจะขุดไปทิศทางใด ทั้งไม่ทราบว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งใด และหากมันทราบว่าตนอยู่ที่ใดและควรไปทางไหน ต่อให้มีภูเขาทั้งลูกขวางกั้น จั่วม่อก็หาได้หวาดเกรงไม่มันรู้สึกว่าได้ค้นพบวิถีทางที่ถูกต้อง เริ่มร่ายกระบวนท่าเคล็ดกระบี่เพลิงธาราอย่างเชื่อมั่นเต็มที่เคล็ดกระบี่เพลิงธาราเป็นเพลงกระบี่ธาตุน้ำวิชาหนึ่ง ยามเมื่อใช้ออกบนพื้นดิน มันจะมีกลิ่นอายของไอน้ำเลือนราง แต่เมื่ออยู่ใต้น้ำ พลังของเคล็ดกระบี่เพลิงธาราพุ่งพรวดขึ้นอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ ไม่จำเป็นต้องใช้พลังปราณมากนัก ก็ปรากฏเงากระบี่น้ำไร้รูปหลายเล่มกระจายว่ายเวียนในสายน้ำ จั่วม่อรู้สึกเหมือนมันเป็นทารกที่ถือขวานยักษ์ผู้หนึ่ง ควบคุมไม่ไหว มีแต่ความผิดพลาดเลินเล่อ หากไม่แรงมากเกินไป ก็พุ่งไปผิดทิศผิดทาง เมื่อรวมกับการโจมตีของกระแสน้ำในแม่น้ำ และถูกวังน้ำวนคลื่นใต้น้ำคอยแทรกแซงรบกวน เพลงกระบี่ของมันก็ดูขัดตาจนเกือบจะน่าเอนจอนาถทีเดียวแต่จั่วม่อไม่ท้อถอย มันเริ่มฝึกฝนเคล็ดกระบี่เพลิงธาราทีละกระบวนท่าอย่างละเอียดถี่ถ้วนผ่านไปสองสามวัน สิ่งที่จั่
