เก้าพันสี่ร้อยสิบเอ็ด!หลังจากตกอยู่ในภวังค์สับสนงงงวยร่วมสามวันเต็ม จั่วม่อก็กลับมาเริ่มต้นฝึกปรือเพลงกระบี่อย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ภาพเหตุการณ์ในทะเลแห่งจิตสำนึกคราวนั้นมอบความรู้สึกสะท้านสะเทือนหาใดเปรียบให้แก่มัน อีกทั้งยังคลับคล้ายจะเข้าใจบางสิ่งบางอย่าง แต่ไม่อาจไขว่คว้าไว้ได้ สามวันให้หลัง จู่ๆ มันก็ตื่นจากห้วงคำนึงและบรรลุความเข้าใจแต่ความเข้าใจไม่ใช่วิมานลอยฟั้าที่สร้างไว้บนอากาศ หากไม่มีรากฐานที่มั่นคงแม้ว่าจะเข้าใจ ท่านยังคงไม่สามารถใช้ออกได้ดั่งใจ ไม่ต้องกล่าวถึงว่าจั่วม่อยังไม่เข้าใจเจตจำนงกระบี่อย่างสมบูรณ์ด้วยซ้ำ ควรทราบว่าด้วยสติปัญญาของศิษย์พี่เหวยเสิ้ง ยังต้องนั่งอยู่หน้าน้ำตกเป็นเวลาหลายเดือน ผ่านการต่อสู้เดิมพันชีวิตหลายครั้งหลายหนก่อนที่มันจะเข้าใจกระบวนท่าพื้นฐานเหล่านี้จนปรุโปร่ง แล้วด้วยความสามารถทางกระบี่ของจั่วม่อซึ่งห่างไกลจากศิษย์พี่เหวยเสิ้งลิบลับ ไหนเลยจะง่ายดายดังใจนึก?ท้ายที่สุดก็ทราบว่าปัญหาอยู่ที่ใด จั่วม่อระงับความตระหนกในใจตน แล้วเริ่มต้นฝึกฝนกระบวนเพลงกระบี่เคล็ดกระบี่เพลิงธาราซ้ำไปซ้ำมาเมื่อเหนื่อยล้าถึงที่สุด ใช้พลังปราณในร่างจนแห้งเหือด มันจะไปนั่งเข้าฌานในห้องศิลาครั้นพลังปราณกลับมาเต็มเปียม ก็จะเริ่มร่ายกระบวนท่าอีกครั้ง สลับเปลี่ยนหมุนเวียนไปเช่นนี้ โดยไม่มีการหยุดพักแม้แต่ครู่เดียวหนึ่งหมื่นเก้าพันยี่สิบสอง!จั่วม่อเสื้อผ้าอาภรณ์ขาดวิ่น ร่าง
