ห้าพันเก้าร้อยยี่สิบสาม!จั่วม่ออ้าปากกว้าง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ดวงตาพองเหมือนปลาทองใกล้สิ้นใจ เบิ่งมองไปยังกระบี่ผลึกน้ำแข็งที่ลอยอยู่เบื้องหน้า มันราวกับต้นไม้แกว่งไกวกลางสายลม ร่างสั่นสะท้าน เสื้อผ้าอาภรณ์ชุ่มโชก แนบลู่ไปกับผิว เผยให้เห็นร่างผอมเกร็งของมันฟุบ! จั่วม่อล้มฟาดลง สูญเสียการควบคุมกระบี่ผลึกน้ำแข็งกลางอากาศ กระบี่ร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังเคร้งมองท้องฟั้าด้วยดวงตาแทบลืมไม่ขึ้น จั่วม่อสมองขาวโล่งเวิ้งว้าง พลังปราณเส้นสายสุดท้ายถูกรีดเค้นออกจากร่างจนเกลี้ยงฉาดห้าพันเก้าร้อยยี่สิบสามกระบี่!หากมันฟาดฟันอีกสี่พันกว่ากระบี่ มันจะไปถึงจำนวนหนึ่งหมื่นกระบี่… …การสับฟันตลอดห้าพันเก้าร้อยยี่สิบสามกระบี่ของมันไม่ได้สูญเปล่า ทุกท่วงท่าในเคล็ดกระบี่เพลิงธารา ยามนี้มันสามารถใช้ออกได้ลุล่วงดั่งใจภายในลมหายใจเดียว ไม่ชะงักขาดตอน ไม่สะดุดติดขัด แต่จะอย่างไรนี่ก็ยังจำกัดแค่เพียงกระบวนท่าเท่านั้นกระบวนท่ากระบี่คือรูปโฉมภายนอก เจตจำนงกระบี่จึงจะเป็นกระดูกเพียงกระบวนท่าแต่ปราศจากเจตจำนงกระบี่ ไม่ต่างอันใดจากเสือกระดาษตัวหนึ่งน่ากลัวแต่ภายนอกทว่าไร้พลังอำนาจที่แท้จริงเคล็ดวิชากระบี่แต่ละวิชามีเจตจำนงกระบี่ที่เฉพาะเจาะจง ล้วนแล้วแต่แตกต่างกันไป แม้แต่เคล็ดวิชาเดียวกัน ผู้ฝึกตนแต่ละคนยังฝึกปรือออกมาเป็นเจตจำนงกระบี่ที่แตกต่างกัน สิ่งที่จั่วม่อบรรลุถึงเป็นเจตจำนงกระบี่กระแสธาราของอาจารย์ลุงซินห
