ถามว่า “เทียนซงจื่อกล่าวอันใดเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”เผยเหยียนหรานพอฟัง สีหน้ากลับกลายเป็นจริงจัง “นี่ไม่มีเหตุผลเลย ศิษย์น้องสามที่ผ่านมาเอาแต่บ่นว่าราคาข้าวปราณพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง นี่สมควรเป็นสัญญาณบอกเหตุเล็กๆ เจ้าคิดว่าอย่างไร?”ซินหยานชะงักมือเป็นครั้งแรก มันผงกศีรษะ “ข้ารู้สึกว่าเป็นความจริง”“เพราะเหตุใด?”“การล่าอสูรยากลำบากมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ” ซินหยานตอบ “ในท้องตลาดจำนวนของเมล็ดพลังอสูรมีแต่น้อยลง น้อยลงเรื่อยๆ แต่ราคากลับเพิ่มขึ้นหลายเท่า”“ข้าหลงลืมไปว่าเจ้ายังคงหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เวท” เผยเหยียนหรานพยักหน้าเห็นด้วย “มันเป็นความจริงที่ว่าผู้คนปรารถนาล่าอสูรน้อยลง แม้กระทั่งเหล่าสำนักใหญ่ก็ตาม พวกมันมุ่งมั่นทุ่มเทไปในการเสาะหาอาณาจักรใหม่ที่ยังไม่ถูกค้นพบมากกว่า”ถ้อยคำสนทนาของพวกมันทั้งสองล้วนเต็มไปด้วยความวิตกกังวล สามพันปีก่อนฝั่ายซิวเจ่อปราบพิชิตเยาม๋อจนราบคาบ เหล่าอสูรปิศาจยอดฝีมือที่หลงเหลือใช้ร่างกายเลือดเนื้อของพวกมันเป็นเครื่องชี้นำ ใช้เจ็ดอาณาจักรขนาดกลางเป็นแกน แล้วใช้สี่สิบเก้าอาณาจักรขนาดเล็กเป็นฉากละเลง สร้างมหานครนภาโลหิตขึ้นมา พลังปราณธรรมชาติในอาณาจักรมหานครนภาโลหิตขาดแคลนถึงขีดสุด เสียเปรียบมากสำหรับเหล่าซิวเจ่อ แต่ในทางกลับกันอสูรปิศาจไม่ได้รับผลกระทบ นั่นหมายความว่ามหานครนภาโลหิตกลายเป็นแนวปั้องกันที่เชื่อถือได้มากที่สุดของฝั่ายเยาม๋อแต่ในสามพันปีมานี้
