ยว่ามันจำเป็นต้องมีไฟอีกาทองคำจริงๆ แต่เรายังคงต้องขายออกไปบางส่วน เวลานี้ที่ด้านนอกอาจจะได้ยินข่าวเกี่ยวกับเม็ดยานี้แล้ว หากเราไม่ขายออกไปบ้างก็เท่ากับล่วงเกินทุกผู้คนพร้อมกัน นั่นไม่เพียงเป็นอันตรายต่อสำนัก ทั้งยังไม่เกิดประโยชน์อันใด”“เช่นนั้น ความหมายของศิษย์พี่คือ….” หยานเล่อลังเล“เพียงขายส่วนเล็กๆ เท่านั้น ส่วนใหญ่สำนักเราจะใช้เอง” เผยเหยียนหรานแย้มยิ้มเล็กน้อย “เราจะให้ราคาตามท้องตลาดแก่จั่วม่อ อย่าได้ขาดแม้แต่จิงสือชิ้นเดียว”“ราคาตามท้องตลาด?”“ใช่แล้ว กระดาษไม่อาจห่อไฟ สำนักกระบี่สุญตาของเรามีเพียงไม่กี่คนที่สามารถหลอมกลั่นโอสถ ไม่นานย่อมมีผู้ทราบว่าเป็นฝีมือมัน ไม่จำเป็นต้องทำให้จั่วม่อลอบเกลียดชังเราเพียงเพราะจิงสือไม่กี่ชิ้น”“อดีตของจั่วม่อยังไม่ทราบชัด อาจมีปัญหาในภายหลังหรือไม่” สือฟั่งหรงผู้ซึ่งยังคงใบหน้าอันเย็นชาไว้ ในที่สุดก็เอ่ยปากเรียบๆโถงสุญตาพลันเงียบกริบอัตลักษณ์และชาติกำเนิดของจั่วม่อเป็นปัญหาที่ทุกผู้คนต้องปวดศีรษะ ก่อนนี้จั่วม่อเป็นเพียงศิษย์ฝั่ายนอก ชาติกำเนิดของมันจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอันใด ทว่าเวลานี้มันไม่เพียงแต่เป็นศิษย์ฝั่ายใน หากเป็นไปตามทิศทางนี้ มันยังจะกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกแกนหลักรุ่นใหม่ของสำนักกระบี่สุญตาอย่างแน่นอนอีกด้วย อัตลักษณ์กับชาติกำเนิดของมันย่อมกลายมาเป็นปัญหาสำคัญที่เผยเหยียนหรานกับพวกต้องเผชิญ“บางที…ชาติกำเนิดของมันอาจไม่มีปัญหาอันใด