อได้แต่ถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่าที่จริงแล้วคุ้มค่าหรือไม่ที่จะเอาแต่ไล่ตามภาพลวงตาและเปั้าหมายอันห่างไกลสุดกู่ ยามนี้ในฐานะเกษตรกรปราณ ชีวิตมันมีแต่จะดีขึ้น ดีขึ้นเรื่อย ๆ หากมันสร้างความสัมพันธ์กับสตรีสักคน ลูกหลานรุ่นต่อ ๆไปของมันจะมีชีวิตอันรุ่งเรืองดีงาม แต่นี่อะไร? เดิมพันชีวิตตัวเอง ชีวิตตัวเองเชียวนะ! เพื่อไล่ตามเปั้าหมายที่แทบไม่มีโอกาสได้ชัย มันคุ้มค่าแล้วหรือไร?แต่เมื่อใดก็ตามที่จั่วม่อเริ่มลังเล มันมักจะนึกถึงความฝันที่ปรากฏซ้ำซากอันนั้นคะนึงถึงประโยคย้ำแล้วย้ำอีก ‘ต่อให้ต้องตาย ท่านก็มิอาจลืม’ แล้วทุกครั้งมันจะเฝั้าถามตัวเอง สิ่งใดกันเล่าที่มันลืมไม่ได้แม้ว่าจะต้องตายลงไปก็ตาม?มันไม่ทราบตัวมันเป็นคนขลาดเขลากลัวตายผู้หนึ่ง เพื่อเอาชีวิตรอด มันสามารถประจบสอพลอสามารถหมอบราบคำนับนอบน้อม แต่… …มันต้องการทราบ!การเปลี่ยนแปลงในใจจั่วม่อ เป็นเหตุให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงต่อท่าทีที่มันมีต่อการบำเพ็ญเพียร มันมุมานะฝึกปรือมากยิ่งขึ้น ฝึกหนักขึ้น มันทราบดีกว่าใครว่าจุดเริ่มต้นของตนย่ำแย่เพียงใด มันยังทราบอีกว่าตนเองหาใช่อัจฉริยะบุรุษอันใดพรสวรรค์แต่กำเนิดใช่ว่าจะดีนัก แต่มันก็ทราบว่ามันยังมีข้อดีของตนเองนั่นคือผู!แม้ว่าจะก่นด่าสาปแช่งเจ้าเหรินเยาชั่วร้ายวิปริตนี้นับครั้งไม่ถ้วน แต่จั่วม่อยังต้องขอบคุณมัน หากปราศจากผูเยา มันไม่สามารถกระทั่งจะมองเห็นเศษเสี้ยวของแสงแห่งความหวัง และส
