้งนานแล้วสภาวะนี้พิสดารยิ่ง จิตวิญญาณสงบสุข บริสุทธิ์ และปลอดโปร่งกระจ่างใสภายใต้การชี้นำของพลังจิตสำนึก จั่วม่อมุ่งเน้นการปรับเปลี่ยนอันละเอียดยิบย่อยในแต่ละเวทวิชา มันไม่ยอมพลาดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในพลังปราณ วิธีการเพิ่มผลกระทบ วิธีการประหยัดพลังปราณ วิธีการบังคับให้ไหลเวียน… …มันประหนึ่งช่างก่ออิฐหรือศิลปินผู้หนึ่ง ตั้งใจรังสรรค์วิถีการเปลี่ยนแปลงลงในผลงานของตนอย่างช้า ๆ ค่อย ๆ คลำหาไปทีละเส้นทีละสาย ปรับเปลี่ยนไปทีละน้อยทดลองไปทีละนิด มันไม่ทราบเลยว่าในทะเลแห่งจิตสำนึกของมัน ดาราเดียวดายดวงนั้นกลับกลายเป็นยิ่งสว่างไสวขึ้นกว่าที่เคยเป็น เด่นกระจ่างอยู่ท่ามกลางความมืดมน ทะเลเพลิงแดงฉานที่เคยเต้นระริกกลับเงียบงันอย่างน่าประหลาด นิ่งสงบไม่ไหวติง มีเพียงธารน้ำแข็งยังคงไหลอย่างแช่มช้าโดยไม่สะทกสะท้านบนปั้ายหินสุสานที่ปกคลุมด้วยเมฆดำ ผูเยาเงยหน้าขึ้น มุมปากยกยิ้มเย็นเฉียบดุจคมมีด“นี่หรือคนที่เจ้าเลือก? เบิ่งตาดูดี ๆ สิ ดวงตาของเจ้ายังคงเส็งเคร็งเช่นเคย!”กล่าวจบก็ปิดดวงตาสีโลหิตลงอีกครา ดิ่งลึกเข้าสู่สภาวะฌาน———————เทพมารฯ รำพึง :1. เกี่ยวกับแม่สาวกระเรียนกระดาษคนนี้ ตัวนางเองสับสนจนผู้แปลก็ชักสับสนบ้างล่ะนางแทนตัวจั่วม่อว่าท่านปูั่หรือเหยีย ก็เพราะทีแรกจั่วม่อไปกวนบาทานางว่างั้น แต่การเรียกแทนตัวเองของนางนี่แหละที่ชวนสับสน บางทีโผล่มาทีนึงนางก็แทนตัวเองว่าผู้อื่นโผล่มาอีกทีดันแทนตัวเอง
