ุดขึ้นในใจอย่างกะทันหันอันที่จริงจั่วม่ออิจฉาวิถีทางที่ศิษย์พี่เลือกเดินยิ่งนัก นั่นเพียงแค่ต้องทุ่มเทใส่ใจกับสิ่งเดียวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม มันเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งพอ ว่าวิถีทางของศิษย์พี่เพียงเหมาะกับศิษย์พี่ หาได้เหมาะสมกับมันไม่ ดังนั้นแม้ว่าจะริษยา แต่มันจะไม่เลียนแบบ เพียงกระทำไปตามที่มันต้องการเท่านั้น มันมักรู้สึกว่าตนไม่มีพรสวรรค์มากนักในเรื่องกระบี่หากไม่ใช่เพราะการคงอยู่ของผูเยา ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องเจตจำนงกระบี่ แต่กระทั่งจะลองทำตามอย่างที่ศิษย์พี่ทำ ยังเป็นไปไม่ได้ฝีมือของจั่วม่ออยู่ในสายเบญจธาตุนอกเหนือจากเคล็ดทองคำคร่ำคร่าที่ได้รับความช่วยเหลือจากผูเยาแล้ว อีกสี่เวทวิชาที่เหลือมันล้วนเรียนรู้ด้วยตนเอง ดังนั้นมันกระตือรือร้นมากขึ้นในห้าธาตุ บางคราวยังเคยคิดว่าแต่เดิมมันใช่เป็นเซียนสัญจรผู้หนึ่งหรือไม่?มีแต่เหล่าเซียนสัญจรเท่านั้นจึงจะชื่นชอบในเวทวิชาสายเบญจธาตุอย่างไรก็ตาม ต่อให้มันเคยเป็นเซียนสัญจร มันก็คงเป็นเซียนสัญจรไร้ชื่อเสียงเรียงนาม ไม่เป็นที่รู้จัก และมีชีวิตอยู่ในระดับต่ำผู้หนึ่งเท่านั้นแต่ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ไฉนมันจึงต้องถูกเปลี่ยนรูปโฉมและลบล้างความทรงจำด้วยเล่า? จั่วม่อกำหมัดเกร็งแน่นโดยไม่รู้ตัวถอยออกจากถ้ำศิลาอย่างระมัดระวัง มันกลับไปยังปากโพรง แสงแดดภายนอกแผดจ้าจนต้องหยีตาลง แต่ความอบอุ่นก็พลอยทำให้อารมณ์ดีขึ้นโดยไม่รู้ตัว เดินต่อไปยังทุ่งปราณ มองดูเหล่า
