กล้วนต้องเรียกหาศิษย์ฝั่ายในเป็นศิษย์พี่หรือศิษย์พี่หญิงโดยไม่มีข้อยกเว้น ไม่ว่าจะสำนักใดก็ล้วนแล้วแต่ปฏิบัติเช่นเดียวกันเหล่าเฮยพอพบเห็นจั่วม่อ สีหน้าก็เบิกบานใจ รีบทักทาย “เสี่ยวม่อเกอ”ดูเหมือนว่าอาการเจ็บปั่วยของกัวหลูทุเลาหายดีแล้ว มันไม่ค่อยคุ้นเคยกับจั่วม่อเท่าใด จึงคำนับทักทายอย่างระมัดระวัง “ศิษย์พี่จั่ว”จั่วม่อรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อยที่ถูกเรียกว่าศิษย์พี่โดยคนที่อายุมากกว่ามันมาก โชคดีที่ใบหน้าของมันแข็งทื่อไร้อารมณ์ ไม่มีอะไรให้พบเห็น“ข้าวปราณของเหล่าเฮยเจริญงอกงามดีเหลือเกิน” จั่วม่อกวาดตาสำรวจทุ่งนาปราณรอบหนึ่ง แล้วอดชมเชยไม่ได้ มันผนึกปางมือร่ายเวทวิชาอย่างสงบ ก้อนเมฆลอยขึ้นในฉับพลัน จากนั้นเส้นใยสีเงินก็หลั่งรินลงมาไม่ขาดสายเหล่าเฮยยิ้มร่า สีหน้าปลาบปลื้มยินดี ความนับถือเลื่อมใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกัวหลู เคล็ดเมฆฝนหล่นรินขั้นที่สี่ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ง่าย ๆกัวหลูเพิ่งฟืนจากอาการปั่วยเมื่อเดือนที่แล้ว แต่เหตุการณ์ใหญ่ทั้งหลายที่เกิดขึ้นในสำนัก มันย่อมเคยได้ยินมาจากเหล่าเฮยภายในปีเดียว สามศิษย์ฝั่ายนอกกลายเป็นศิษย์ฝั่ายใน สำนักไม่เคยเฟืองฟูถึงเพียงนี้มาก่อน บรรดาศิษย์ฝั่ายนอกได้รับแรงกระตุ้นอย่างใหญ่หลวง หลายต่อหลายคนเริ่มมุมานะทำงานหนักมากยิ่งขึ้นกัวหลูลอบเพ่งพิศเสี่ยวซือซยงผู้นี้อย่างตั้งอกตั้งใจ จั่วม่อเสี่ยวซือซยง ศิษย์พี่อายุเยาว์จั่วม่อผู้นี้
