่มั่นคง เกิดช่องโหว่ขึ้นมาวูบหนึ่งบึ้ม!กลุ่มควันดำฟุั้งกระจายออกมาจากกระถางหลอมกลั่น กลิ่นเหม็นไหม้ตลบอบอวลไปทั่วห้องฮู่ว ฮู่ว ฮู่ว ไม่มีกระทั่งเวลาจะโมโห จั่วม่อรั้งพลังปราณกลับคืนสู่ร่าง กระแทกนั่งลงบนพื้น หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ทั้งร่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ด้านหนึ่งเป็นความเหนื่อยล้าจากการปลดปล่อยพลังปราณออกมาอย่างยาวนาน ส่วนอีกด้านหนึ่ง เป็นเพราะมันอยู่ใกล้กับกระถางหลอมกลั่นมากเกินไป เปลวเพลิงในกระถางปรุงกลั่นตัวมันราวกับต้มกุ้งสักตัวหนึ่ง ผิวหนังร้อนเห่อแดงก่ำไปทั้งตัวจั่วม่อไม่ได้เริ่มหลอมกลั่นโอสถต่อในทันที มันกระเสือกกระสนลุกขึ้นยืน ปีนขึ้นไปพังพาบบนหลังห่านจะงอยเทา พาร่างกลับไปยังหุบเขาลมตะวันตก โชคดีที่มันเป็นศิษย์ฝั่ายใน และสามารถขี่พาหนะบินในเขตภูเขาได้ แต่จังหวะนี้มันไม่ได้คำนึงถึงเรื่องยิบย่อยเช่นนี้อีก นอนแผ่หลาอยู่บนหลังห่านจะงอยเทา มันรู้สึกเพียงเหนื่อยล้าสิ้นเรี่ยวแรงถึงที่สุด กระทั่งนิ้วสักนิ้วยังไม่อยากจะยกขึ้นจั่วม่อไม่เคยรู้สึกอ่อนเปลี้ยจากส่วนลึกของร่างกายถึงเพียงนี้มาก่อน การดิ้นรนรวบรวมกำลังทั้งหมดในร่างกายและใช้มันหลอมกลั่นโอสถ ไม่ผิดอันใดกับการปันใยไหมออกจากรังไหม ทีละเล็กทีละน้อย ทีละเส้นทีละสาย จนกระทั่งรีดเค้นเส้นใยปราณสายสุดท้ายออกจากร่างกายไปจนเกลี้ยงฉาด ถึงแม้ว่าพลังปราณของมันในตอนนี้จะไม่อ่อนแอ แต่เมื่อต้องเผชิญกับการปลดปล่อยพลังปราณออกไปอย่างหฤโหด
