สองผู้ฝึกตนจากสำนักกระบี่ตงฉีเห็นได้ชัดว่าคาดคิดไม่ถึง ว่าจั่วม่อจะกล้าจู่โจมตอบโต้ทันควัน!โดยเฉพาะเจ้าคนที่ลงมือทำร้ายฟูั่จิน ทีแรกมันยังเห็นว่า หากคราวก่อนซิวเจ่อด่านหนิงม่ายสองคนนั้นไม่ยื่นมือยุ่งเกี่ยว จั่วม่อได้แต่รอรับการเชือดเฉือนแต่ถ่ายเดียวเจ้าสวะด่านเลี่ยนชี่ผู้นี้ วันนี้ถึงกับกล้าท้าทายพวกมันทั้งสองเชียวหรือ?พริบตาดุจประกายไฟ ปราณกระบี่พุ่งเข้ามาเกือบจะถึงตัวของศิษย์สำนักตงฉี ในฉับพลันนั้นกลิ่นอายเย็นเยือกปลุกเร้าสติของมันกลับมา มันรีบเรียกกระบี่บินตามสัญชาตญาณ แต่วิบตาต่อมาก็นึกขึ้นได้ว่ากระบี่บินของมันถูกทำลายไปแล้วโดยเจ้าคนตรงหน้านี้เอง!ความผิดพลาดพอบังเกิดขึ้น แม้จะเล็กน้อยแต่ก็ทำให้มันไม่ทันหลบหลีกปราณกระบี่ที่ล้อมรอบด้วยหมอกเบาบาง ทิ่มแทงใส่หว่างคิ้วมันอย่างถนัดถนี่ฉั้วะ!โลหิตสาดกระเซ็น ปากแผลเท่าปลายนิ้วปรากฏขึ้นกลางหว่างคิ้ว ศิษย์สำนักตงฉีหน้าสะบัดเริด ซวนเซถอยหลังสองสามก้าว สายตาขุ่นแค้นถลึงมองจั่วม่ออย่างดุร้ายปรารถนาจะสับสังหารอีกฝั่ายให้เป็นแปดส่วนสิบส่วนเจ้าบัดซบเบื้องหน้ามันผู้นี้เห็นได้ชัดว่าอยู่เพียงด่านเลี่ยนชี่ แต่ไฉนทุกครั้งที่ประมือกัน ตัวมันต้องตกเป็นฝั่ายเพลี่ยงพล้ำอยู่เรื่อย พอยกมือลูบบาดแผลตรงหว่างคิ้ว ก้มมองนิ้วมือที่เปือนเลือด ความเคียดแค้นก็พลุ่งพล่าน ตวาดด้วยโทสะ “เจ้าอยากตายนักใช่หรือไม่!หากวันนี้ข้าไม่ฆ่าเจ้า…..”ฉวยโอกาสที่มันเอาแต่พร่ำพูด
