้พบเจออาหารยุทธภัณฑ์เวทนั้นมีเพียงไม่เกินสามชิ้นห้าชิ้น อีกทั้งพวกมันไม่ได้รับการสนับสนุนจากพลังปราณมายาวนานเกินไป ดังนั้นสูญเสียประสิทธิภาพส่วนใหญ่ไปอย่างสิ้นเชิงหากเทียบกันแล้ว ม้วนหยกกลับมีจำนวนมาก ราว ๆ ยี่สิบม้วนหรือมากกว่าเล็กน้อยจั่วม่อยังคงค้นหาไปทุกซอกทุกมุม ไม่ยอมให้มีสิ่งใดหลุดรอดสายตา จากนั้นดวงตาของมันค่อยวกกลับมายังกองกระดูกอีกครั้ง แมลงทองทมิฬนอนนิ่งบนกองกระดูก ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย แต่รอยตรารูปเหรียญทองบนหลังมัน คล้ายจะสว่างวาบขึ้นเป็นระยะเมื่อสิ้นชีวิตอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าคนผู้นี้ต้องเป็นผู้อาวุโสรุ่นก่อน ๆ ของสำนัก ตัวมันเองเมื่อจะได้รับประโยชน์ใหญ่หลวงจากสิ่งเหล่านี้ ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง จั่วม่อก็ทรุดลงโขกศีรษะสามหนให้กองกระดูก จากนั้นค่อย ๆ กลบฝังกองกระดูกไว้ที่มุมห้องด้านหนึ่งพอเคลื่อนย้ายกองกระดูกออกไป จั่วม่อค่อยค้นพบว่า ที่แท้ใต้ร่างโครงกระดูก มีเสื่อสมาธิอยู่ผืนหนึ่งเสื่อสมาธิ… …มันเหม่อมองอย่างเลื่อนลอยเสื่อสีขาวผืนนี้เกือบเหมือนกันกับเสื่อที่ศิษย์พี่ผู้ไม่ทราบนามผู้นั้น ทิ้งไว้ในห้องสันโดษที่บ้านน้อยของจั่วม่อราวกับได้รับแรงบันดาลใจบางอย่าง จั่วม่อรีบนำม้วนหยกที่เก็บมาทั้งหมด ออกมาวางเรียงรายไว้เบื้องหน้า แล้วประจุพลังปราณลงในม้วนหยกทีละม้วน ทีละม้วนหลังจากนั้นสักครู่ ค่อยเข้าใจเหตุและผลอย่างทะลุปรุโปร่งห้องศิลาแห่งนี้เป็นที่พำนักของผู้อาวุโสท่านหนึ่งของสำน
