ึกล้ำจนเกินไป ถือเป็นสิ่งสุดท้ายที่เว่ยหนานเหลือทิ้งไว้ในโลกใบนี้ค่อย ๆ วางม้วนหยกลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง จั่วม่อเต็มไปด้วยความเคารพผู้อาวุโสเว่ยหนาน มันหยิบฉวยเสื่อสมาธิผืนนั้นขึ้นมา เดินไปยังตาน้ำพุ ใช้น้ำล้างทำความสะอาดเสื่ออย่างพิถีพิถัน แม้ว่าจะผ่านมานานหลายปีแล้ว หลังจากทำความสะอาดเล็กน้อย เสื่อสมาธิก็ฟืนฟูสภาพดุจหิมะขาวกระจ่างตามเดิมของมันเสื่อสมาธิผืนนี้ไม่ใช่ของสามัญทั่วไป ถักทอขึ้นจากหญ้ากรรมฐานทั้งผืน ทั้งมีผลทำให้จิตใจสงบ ทั้งไม่เน่าเปือยผุพัง ไม่ถูกแมลงกัดแทะมานานหลายร้อยปี เสื่อผืนนี้ทั้งล้ำค่าและหายากยิ่งกว่าเสื่อผืนที่อยู่ในบ้านน้อยของมันเสียอีกจากนั้นจั่วม่อวางเสื่อสมาธิกลับคืนเข้าที่เดิม แล้วนั่งลงบนเสื่อพลังปราณธรรมชาติอันหนาแน่นแทบจะไหลผ่านเข้าไปในผิวของมัน!จั่วม่อเข้าสู่สภาวะฌานอย่างรวดเร็ว ร่างนิ่งสงัดไม่ไหวติง ด้านข้างเสื่อ แมลงทองทมิฬตัวน้อยก็นอนหมอบไม่ไหวติงเช่นเดียวกัน นิ่งสงบอย่างผิดธรรมชาติ มีเพียงรอยตรารูปเหรียญทองบนหลังมัน ที่ส่องประกายสีทองแวววาวตลอดเวลาครั้นเมื่อถอยออกจากฌาน จั่วม่อไม่อาจปิดบังความปลาบปลื้มในดวงตามันไว้ได้เส้นชีพจรปราณปฐพีแห่งนี้ หากเทียบกับเส้นชีพจรปราณปฐพีย่อยที่บ้านน้อยของมันถึงกับเหนือล้ำกว่ามาก! หากเส้นชีพจรปราณปฐพีย่อยในห้องสันโดษ สามารถกล่าวว่าเป็นกิ่งก้านเล็ก ๆ กิ่งหนึ่งแล้ว เส้นชีพจรปราณปฐพีในห้องหินนี้สมควรเป็นลำต้น เป็นต
