(ปั้ายหยกชุนหยา – ปั้ายหยกต้นอ่อนใบไม้ผลิ)ตงฝูหนึ่งในสิบสามเมืองใหญ่แห่งเขตปกครองนภาจันทร์ ที่นี่สมาคมของซิวเจ่อทุกประเภทได้รับการพัฒนาไปค่อนข้างสมบูรณ์ แม้ว่าเขตปกครองนภาจันทร์จะอยู่ภายใต้อำนาจของแดนคุนหลุน ทั้งยังประกอบด้วยสำนักกระบี่เป็นหลัก แต่ต่อให้เป็นเหล่าเซียนกระบี่เอง ความต้องการทรัพยากรทุกชนิดก็หาได้เล็กน้อยแต่อย่างใดดังนั้นในขณะที่เหล่าศิษย์เอกของสำนักต้องทุ่มเทฝึกปรือกระบี่ ผู้ดูแลสำนักยังคงพยายามอย่างหนัก เพื่อดึงดูดซิวเจ่อประเภทอื่น ๆ เข้ามาทำงานให้แก่สำนักซิวเจ่อที่แตกต่างกันย่อมได้รับการเลี้ยงดูที่แตกต่างกัน กระทั่งซิวเจ่อประเภทเดียวกัน ก็ยังคงได้รับการเลี้ยงดูแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับพลังฝีมือของพวกมัน ด้วยเหตุนี้เอง การประเมินผลจากสมาคมผู้เชี่ยวชาญทุกประเภทจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด มิเช่นนั้นคงเป็นเรื่องที่ยากลำบากกระอักกระอ่วนพอดู หากจะให้เซียนกระบี่สักคน เป็นผู้วัดระดับทักษะของเกษตรกรปราณสำหรับผู้ฝึกตนแต่ละคน เมื่อได้รับใบอนุญาตเป็นผู้เชี่ยวชาญมืออาชีพแล้ว พวกมันสามารถหางานที่น่าพึงพอใจได้อย่างรวดเร็ว ในทุกที่ทุกเวลาซิวเจ่อทุกประเภทล้วนมีสมาคมของพวกมันเอง เกษตรกรปราณมีสมาคมพืชปราณผู้สื่อสารสัตว์ร้าย ก็มีสมาคมภาษาสัตว์ร้าย“ขอแสดงความยินดีด้วย ช่างหาได้ยากที่จะพบเห็นเกษตรกรปราณอายุเยาว์ในตงฝูอีกทั้งยังบรรลุเคล็ดเมฆฝนหล่นรินถึงระดับที่สี่ อนาคตของเจ้าไร้ขีดจำกัดจริงๆ