จั่วม่อในที่สุดเสาะหาจนพบธรณีประตู!เจตจำนงกระบี่เล่มนี้อาจคล้ายดูพายุหิมะห่าหนึ่ง แต่มันมองเห็นเจตจำนงกระบี่เล็กๆ นับไม่ถ้วนอย่างเลือนราง เหล่านี้เป็นเจตจำนงกระบี่ที่คล้ายผลึกน้ำแข็งจำนวนมหาศาล พวกมันรวมตัวกันอย่างหนาแน่นแออัด ก่อตัวเป็นชั้นๆ เคลื่อนที่ไปด้วยกันเป็นรูปขบวน เจตจำนงกระบี่ขนาดเล็กเหล่านี้แต่ละเล่มคล้ายหยาดฝนหยดหนึ่ง ที่แท้เม็ดฝนสุดคนานับจึงก่อเกิดเป็นมหานที ยามเคลื่อนที่ดุจกระแสน้ำพลุ่งพล่านสรุปแล้วเจตจำนงกระบี่ของอาจารย์อาซินหยานประหนึ่งลำธารสายหนึ่ง เป็นกระแสธารน้ำแข็งขนาดย่อม!นี่เป็นหนแรก ที่จั่วม่อหลงลืมความเจ็บปวด จากอาการบาดเจ็บในจิตวิญญาณไปเสียสิ้นภาพเหตุการณ์กระชั้นสั้นถึงขีดสุด แต่สิ่งที่มันพบเห็นเพียงชั่วแวบนี้ ก็เพียงพอให้ครุ่นคิดอยู่เป็นนาน เจตจำนงกระบี่เล็กจิ๋วคล้ายผลึกน้ำแข็งอันสุกใส เคลื่อนย้ายไปมาประหนึ่งกระแสธารา ในความไพศาลและอันตรายอย่างยิ่งยวด แอบแฝงความงดงามบางประการ กระทั่งผู้ที่ไม่เข้าใจวิชากระบี่เยี่ยงมัน ยังอดทอดถอนอย่างพิศวงงงงวยมิได้จั่วม่อตระหนักในทันที ว่ามังกรหิมะที่อาจารย์อาซินหยานปลดปล่อยออกมา ไม่ใช่รูปลักษณ์มังกรที่แท้จริง แต่ประกอบขึ้นจากเจตจำนงกระบี่หิมะขาวอันเรียวบางจำนวนมากมายไร้ที่สิ้นสุดมันยืนซึมเซาอยู่กลางลานบ้าน จิตใจหลงระเริงมัวเมาอยู่จนกระทั่งดึกดื่นเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จั่วม่อมุ่งหน้าไปยังหุบเขาหมอกเย็นเยือก จากคนงานชั่วคราวก
