ะบี่บินตรงลิ่วเข้ามา จั่วม่อก็สงบลง ความตึงเครียดทั้งมวลคล้ายจะหายวับไป มันจ้องมองกระบี่บินเขม็งนิ่ง เฉกเช่นเดียวกับที่เคยเฝั้ามองเจตจำนงกระบี่หิมะขาวเล่มนั้น!กล่าวได้ว่าพริบตาที่กระบี่บินขยับ หัวใจมันก็ปลอดโปร่งเยือกเย็นในฉับพลันกระบินสีเขียวอาจดูน่าตกใจอยู่บ้าง แต่พลังฝีมือของเจ้าผู้นี้มีจำกัด ความรู้สึกอันตรายที่มันได้รับ ยังห่างไกลสุดกู่จากเจตจำนงกระบี่บริสุทธิ์ของอาจารย์อาซินหยาน!เพียงสวยงามแต่เปลือกนอกเท่านั้นเอง!เจตจำนงกระบี่ที่แฝงอยู่ในกระบี่บิน ทั้งเบาบาง ทั้งอ่อนปวกเปียก มันไม่ได้ควบแน่นเป็นรูปร่างที่แท้จริง ทั้งสามัญธรรมดาจนแทบทนมองดูไม่ไหวพลังปราณในร่างจั่วม่อโคจรอย่างรวดเร็ว มันจ้องมองกระบี่บินที่เร่งเข้ามาใกล้อย่างสงบ พริบตาดุจประกายไฟ นิ้วมือพลันประกบเป็นกระบี่ สะบัดจี้ใส่ช่องว่างอย่างดุดันปราณกระบี่สีทองสายหนึ่งพวยพุ่งออกจากปลายดัชนีพิ้ง!เสียงปะทะดังสดใส ปราณกระบี่แทงใส่ตำแหน่งหนึ่งชุ่นจากปลายกระบี่บินอย่างแยบคาย กระบี่บินส่ายสะบัดไปเล็กน้อย“ฮึ่ม!” เจ้าผู้นั้นแค่นเสียง โคจรพลังปราณ กระบี่บินเหินกลับมา วาดเป็นวงกลมแสงครึ่งวงที่กลางอากาศ งดงามตระการตาไม่น้อยพิ้ง!เสียงโลหะกระแทกกัน ดังขึ้นอย่างกะทันหัน กระบี่บินจู่ๆ ก็ชะงักค้าง วงกลมแสงครึ่งวงสลายวับ ประหนึ่งนางเซียนร่ายระบำรำฟั้อน จนกระทั่งถึงจุดสำคัญ แล้วพลันจามออกมา ทั้งความสวยสดงดงามและเสน่ห์เย้ายวนล้วนหายวับไปกับต
