ำนึก มันก็ไม่มีพลังจะต่อต้าน อย่าว่าแต่จะต่อต้าน ต่อหน้าเจตจำนงกระบี่สุดไพศาล มันไม่มีปัญญากระทั่งจะกระดิกนิ้วด้วยซ้ำแต่เมื่อเผชิญกับกระบี่บินในยามนี้ มันถึงกับสกัดกั้นการโจมตีของผู้อื่นได้สองหน!ด้วยผลสำเร็จเช่นนี้ ก็เพียงพอให้มันภาคภูมิใจแล้ว แต่เวลานี้มันไม่มัวเสียเวลาภาคภูมิใจ มันกำลังจมลงสู่ความคลั่งไคล้และความตื่นเต้นอย่างไม่อาจอธิบายได้จั่วม่อพลันบังเกิดความคิดอันบ้าคลั่งชนิดหนึ่ง!ทำลายกระบี่บินเล่มนี้เสียเลย!จั่วม่อไม่ทราบว่าไฉนจึงบังเกิดความคิดคลุ้มคลั่งเช่นนี้ แต่เมื่อความคิดปรากฏออกมา มันก็รุนแรงจนหยุดไม่อยู่ รุนแรงจนกระทั่งไม่ทันขบคิด ว่าความคิดนี้ไม่สมจริงเอาเสียเลยอีกทั้งเวลาก็ไม่ได้มีมากพอให้ขบคิด ภายใต้การขับเคลื่อนของความบ้าบิ่นนี้ มันรีบเร่งผนึกรวมพลังปราณทั้งหมดในร่างดวงตาหรี่แคบลง เฝั้าติดตามกระบี่บินสีเขียวเหนือศีรษะมันอย่างใกล้ชิด!ภาพเหตุการณ์ฉากหนึ่งวาบผ่านเข้ามาในสายตาจั่วม่อเป็นเจตจำนงกระบี่อันหมดจด รวมรั้ง สุดไพศาล และอันตรายสุดขั้วของอาจารย์ซินหยานราวกับกระแสธารน้ำแข็งสายหนึ่ง ดูคล้ายชัดเจนแจ่มแจ้งอยู่ตรงหน้ามัน ประหนึ่งสัตว์ประหลาดมหึมา เยื้องย่างอย่างแช่มช้า ให้ความรู้สึกเย็นเยียบเสียดกระดูก นึกถึงกี่คราก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยสักครั้งทุกร่องรอยความเจ็บปวดยามที่จิตสำนึกของมันถูกผ่าครึ่ง เมื่อถึงจุดนี้ ดูเหมือนว่าจะชัดเจนอย่างผิดปกติเสียเหลือเกิน ไม่ทราบว่าเป็
