(ซื่อซือกู – อาจารย์อาที่สี่ ที่เป็นหญิง)แท่นบูชาแจ้งเตือนตั้งอยู่ฝังใต้ของตงฝู ทั้งยังเป็นย่านที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดและคึกคักที่สุดของตงฝูเป็นเพราะจั่วม่อเข้าร่วมสำนักแล้ว อีกทั้งเวลาแทบทั้งหมดของมัน ยังเอาแต่ดูแลเพาะปลูกข้าวปราณ ทั้งยังพากเพียรฝึกตนอย่างคร่ำเคร่ง ดังนั้นมันไม่เคยไปยังแท่นบูชาแจ้งเตือนมาก่อน และนี่คือเหตุผลว่าไฉนมันนึกไม่ออกตั้งแต่ทีแรกครั้นหยุดลงหน้าแท่นบูชาแจ้งเตือน มันต้องสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บมองออกไกลไป ปั้ายประกาศที่ทำจากธงผ้านับไม่ถ้วน พากันชี้ขึ้นสู่ท้องฟั้าราวกับปั่าแห่งหนึ่ง แพร่กระจายไปถึงขอบฟั้า คล้ายไม่มีที่สิ้นสุด ภายใต้ธงประกาศแต่ละปั้ายเห็นศีรษะผู้คนสลอนละลานตา กระแสผู้คนแออัดหลั่งไหลไปอย่างเชื่องช้า จั่วม่อทั้งตกใจ ทั้งหวาดกลัวจั่วม่อไหลไปตามกระแสผู้คนอย่างมึนงง เข้าสู่เขตแท่นบูชาแจ้งเตือน“สำนักข้ามีลูกสัตว์ร้ายเนตรเพลิงทองอยู่คู่หนึ่ง ต้องการผู้ดูแลสัตว์หนึ่งคน พลังฝึกตนต้องไม่ต่ำกว่าด่านจู้จีขั้นกลาง ประสบการณ์ในดูแลสัตว์อย่างน้อยห้าปี ให้ค่าตอบแทนสูง”“สำนักข้ากำลังบุกเบิกพื้นที่ทุ่งปราณ ต้องการซิวเจ่อที่ฝึกฝนกายาจำนวนมาก รับด่านเลี่ยนชี่ขั้นที่ห้าขึ้นไป มีที่พักกับอาหารให้ ค่าจ้างสิบชิ้นจิงสือระดับที่หนึ่งต่อวัน”จั่วม่อมองไปมองมา มองจนรู้สึกวิงเวียนขึ้นมาอย่างรวดเร็วในเวลานี้เอง คนผู้หนึ่งก้าวเข้าหามัน “พี่น้องท่านนี้ เป็นไร ใช่เสาะหาอย่างย