ดของศิษย์พี่จั่วม่อเท่ากับคำพูดของข้า หากมีผู้ใดกล้าไม่เชื่อฟัง ข้าจะลงโทษด้วยตัวข้าเอง”“ทราบแล้ว ศิษย์พี่หญิง!” พวกนางขานรับเป็นเสียงเดียวอย่างที่คาดหวังไว้จากต้าซือเจี่ย เพียงความอดทนกลั้นยินยอมแบกรับภาระนี้ ไม่มีศิษย์ผู้ใดในรุ่นเดียวกันสามารถเปรียบเทียบกับนางได้ จั่วม่ออดยกย่องอยู่ภายในใจไม่ได้หลังจากสนทนากันอยู่ครู่ใหญ่ หลี่อิงฟั่งก็อำลาไปพร้อมกับศิษย์สตรีทั้งสามจั่วม่อจู่ ๆ ก็หมดความสนใจในการฝึกตน นี่เป็นสังคมที่มีระดับชั้นเข้มงวด เช่นศิษย์พี่หญิงหลี่อิงฟั่ง หลังจากประสบความสำเร็จในการเข้าสู่ด่านจู้จี นางก็ต้องอำลาจากชีวิตเยี่ยงศิษย์ฝั่ายนอก นางต้องไขว่คว้าเปั้าหมายที่สูงขึ้น ไม่ว่านั่นจะเป็นเปั้าหมายของนางเอง หรือเป็นความต้องการของสำนักก็ตามช่วงอายุขัยของปรมาจารย์จินตันยาวนานราวสามร้อยปี ก่อนหน้านั้น ไม่ว่าจะเป็นเลี่ยนชี่ จู้จี หรือหนิงม่าย กลับไม่ได้มีความแตกต่างอันใดสำนักขาดแคลนกำลังคนทดแทน ทั้งยังเป็นเช่นนี้มานานแล้วทั้งเจ้าสำนักและอาจารย์อาทั้งสาม ทุกคนล้วนอยู่ในด่านจินตัน นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่ทำให้สำนักรุ่งเรืองขึ้นในช่วงหลายปีมานี้อย่างไรก็ตาม กระทั่งอาจารย์อาหญิงสือฟั่งหรงที่อายุน้อยที่สุด ยังล่วงเข้าไปร่วมสองร้อยกว่าปีแล้ว และในบรรดาศิษย์รุ่นถัดมา อย่าว่าแต่ด่านจินตัน กระทั่งด่านหนิงม่ายยังไม่ปรากฏแม้แต่คนเดียวหากไม่มีผู้สืบทอดที่เก่งกาจ สำนักกระบี่สุญตาที่เดิมไม่ใช่
