(เหวยเสิ้ง – ชัยชนะแซ่เหวย)ภายใต้สายลมเย็นฉ่ำโชยชายเป็นระลอก จั่วม่อฝึกฝนกระบวนท่าดัชนีซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ละนิ้วรางเลือน แปรเปลี่ยนสุดหยั่ง รวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ แต่แล้ว จู่ ๆ ก็พลันหยุดกึกด้วยเสียงอันคมชัด แล้วกลับสู่สภาพประกบแนบชิด ราวกับไม่เคยเคลื่อนไหวมาก่อนผิดพลาดหนนี้เป็นรอบที่เจ็ดแล้ว การฝึกฝนกระบวนท่าดัชนีวันนี้ มันไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่รอบเดียวจั่วม่อระบายลมหายใจออกยาวนาน พยายามระงับความหงุดหงิดใจ กระบวนท่าในเคล็ดสารพันพฤกษ์ลึกล้ำยากหยั่งถึง หากจิตใจไม่สงบ มักเกิดข้อผิดพลาดได้อย่างง่ายดายแต่จะให้มันสงบใจได้อย่างไรเล่า? นี่ก็ผ่านล่วงไปสองเดือนแล้ว มันยังไม่มีปัญญาบรรลุการสูดปราณก่อนกำเนิดลมหายใจแรก และที่ทำให้ยิ่งท้อแท้หนักกว่าเดิม คือกระทั่งมองยังมองไม่เห็น ว่าประตูแห่งความสำเร็จสมควรอยู่ในทิศทางใดก่อนหน้านี้ ไม่ว่ามันจะฝึกฝนเคล็ดเมฆฝนหล่นริน หรืออีกสี่เวทวิชาที่ซื้อหามาแม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในทันที แต่อย่างน้อยยังรู้ทิศทางที่ควรมุ่งไปแต่หลังจากที่เยียวยารักษาจิตสำนึกจนทุเลาหายดี กลับไม่พบหนทางที่สมควรไปต่อมันอยากทุ่มเทเวลาฝึกฝนมากขึ้น แต่กระนั้น ในหนึ่งวันกลับไม่สามารถฝึกฝน[เคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด]เกินกว่าสองชั่วยาม ในลูกกลมแสงของผูเยาไม่ได้บ่งบอกชัดเจน ว่าไฉนไม่ควรฝึกฝนเกินเวลาที่กำหนด แต่จั่วม่อเดาว่ามันอาจก่อให้เกิดอันตรายอันไม่พึงประสงค์บางประการ มันไม่อยากเสี่