นกำเนิด]ให้ ทีละขั้น ทีละตอน มันเป็นเพียงลูกแกะที่ถูกต้อนเข้าสู่เงื้อมมือมารโดยไม่รู้ตัวโอ เจ้าจั่วม่อผู้น่าสงสารเอ๋ย มันคิดเพียงแค่มีเพื่อนบ้านอารมณ์บูดอาศัยอยู่ในนั้นไม่เคยนึกเลยว่าจะเป็นอสูรปิศาจชั่วร้ายตนหนึ่งหากก่อนหน้านี้จั่วม่อเพียงแค่สงสัย ยามนี้มันค่อยแน่ใจเต็มร้อยส่วน ว่าผูเป็นอสูรปิศาจอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นนอกเหนือจากอสูรปิศาจแล้ว ผู้ใดจะชั่วร้ายได้ถึงปานนี้?ออกจากฌานสมาธิอย่างเชื่องช้า ด้วยสภาพประหนึ่งปฐมโกลาหล ก่อนการก่อเกิดทั้งมวล จั่วม่อเปิดตา ค่อย ๆ ระบายลมหายใจที่ไหลเวียนในร่าง ออกสู่อากาศลมหายใจนี้ทั้งต่อเนื่องทั้งยาวนาน พอพวยพุ่งออกไป ลมหายใจก็ควบรวมหนาแน่นราวกับหัวลูกศรจั่วม่อค่อยรู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้าง จะอย่างไร[เคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด]ยังนับว่าวิเศษยิ่ง ความเจ็บปวดในจิตวิญญาณมันทุเลาลงมาก อีกทั้งยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าจิตวิญญาณมั่นคงขึ้น ทั้งที่ยามผูเยาสะบัดนิ้วจี้ใส่มันเมื่อคืน จิตสำนึกของมันแทบจะแตกสลายไปเสียแล้วมันมิทราบว่า[เคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิด]มีต้นกำเนิดจากที่ใด เนื้อความคลุมเครือ ยากเข้าใจ อีกทั้งไวยากรณ์ที่ใช้ยังแตกต่าง ตรงข้ามกับม้วนคัมภีร์หยกที่จั่วม่อเคยซื้อมา มันทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย ยังแทบไม่สามารถทำความเข้าใจกับเนื้อหาบทแรกได้จั่วม่อไม่คิดจะเข้าไปถามผูเยา บทเรียนจากเลือดและน้ำตาสอนมันมากเกินพอ ว่าการพยายามใช้ประโยชน์จากเจ้าผู้นั้
