าษมากสีสันตัวหนึ่ง เพียงถูกกระทบเบา ๆ ก็ฉีกขาดกระจัดกระจายแต่สำหรับเจตจำนงกระบี่อันสุดไพศาลนั้น ราวกับจะทะลวงฟั้าผ่าสวรรค์ กระทั่งในฝันจั่วม่อยังไม่เคยฝันถึงอะไรเช่นนี้ ภายใต้การจู่โจมของมัน ทุกสิ่งล้วนศิโรราบ ตัวจั่วม่อเองก็ไม่ต่างอันใดกับมดน้อยตัวหนึ่งคิดไปคิดมา ทันใดนั้นเอง ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกของมัน เจตจำนงกระบี่เย็นเยียบสีขาวพิสุทธิ์ จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยปราศจากคำเตือน!จั่วม่อร่างแข็งทื่อ ดวงตาเหลือกโปน ลมหายใจหยุดชะงักขาดห้วงจังหวะต่อมา ร่างที่เย็นเฉียบค่อยอุ่นขึ้น แววตาเริ่มคืนสติช้า ๆ มันกระอักกระไออย่างหนัก ลมหายใจค่อยกลับคืนมา ความตื่นตระหนกถมเต็มในดวงตาไฉนเป็นเช่นนี้?เจตจำนงกระบี่ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นนี้ เหมือนกับการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อคืนไม่มีผิดเพี้ยน!จั่วม่อไม่มีสิ่งปั้องกันตัว กระบี่นี้แทบจะผ่าครึ่งทะเลแห่งจิตสำนึกของมัน เจตนาสังหารบริสุทธิ์เย็นเยียบกดทับมันจนหายใจไม่ออก ในขณะนั้นอวัยวะทั้งหมดไม่อาจขยับเคลื่อนไหวมันหวาดผวายิ่ง และมิอาจเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อยนี่เป็นไปไม่ได้!การที่มีเมล็ดผูกงอิงสีดำอยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึก ทำให้มันขวัญหนีดีฝั่ออยู่แล้ว ยามนี้กระทั่งเพิ่มเจตจำนงกระบี่มหาประลัยเข้ามาอีกหนึ่ง!นี่ไม่ถูกต้อง!ตอนที่มันตรวจดูก่อนหน้านี้ ไม่พบเจตจำนงกระบี่เล่มนี้เสียหน่อย!จั่วม่อรีบออกจากทะเลแห่งจิตสำนึก มันนึกย้อนถึงกระบวนการที่เจตจำนงก
