างไม่ถูกต้อง นางถามอย่างช่วยไม่ได้ “เสี่ยวกั่วมันไม่ได้รังแกเจ้าหรอกหรือ?”“รังแก?” เสี่ยวกั่วชะงัก แล้วส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว “ย่อมไม่! ศิษย์พี่กำลังช่วยเสี่ยวกั่วตรวจดูทุ่งปราณ ศิษย์พี่หญิง ศิษย์พี่อาจดูน่ากลัวไปบ้าง แต่ที่จริงเป็นคนดีมาก… …”เมื่อได้ยินเช่นนี้ จั่วม่อก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว มันกระทั่งไม่สามารถอ้าปากค้าง ได้แต่ก่นด่าเคราะห์หามยามร้ายของตัวเอง พอสงบใจลง มันกลับรู้สึกเลื่อมใสความเข้มแข็งของสตรีเบื้องหน้าอยู่บ้างทันใดนั้น มันนึกถึงคำเล่าลือที่เคยได้ฟังจนคุ้นหู ค่อยถามอย่างช่วยไม่ได้ “ท่านคือศิษย์พี่หญิง หลี่อิงฟั่ง?”“เป็นข้าเอง หลี่อิงฟั่ง!” หลี่อิงฟั่งตอบ นางมีท่าทีขออภัย ขณะที่ค้อมตัวคำนับทักทาย “เมื่อสักครู่ข้าใจร้อนเกินไป เกือบจะทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ ต้องขออภัยศิษย์น้องสำหรับเรื่องนี้ด้วย”เห็นอีกฝั่ายทั้งใจกว้าง ทั้งมีท่าทีจริงใจ สร้างความรู้สึกที่ดีให้แก่จั่วม่อ มันรีบตอบอย่างรวดเร็ว “เพียงเป็นเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้น ศิษย์พี่หญิงท่านอย่าได้ถือเป็นจริงเป็นจังไป!”หลี่อิงฟั่งก็ไม่ได้เสแสร้งแกล้งดัด นางเพียงถามอย่างเคร่งขรึมว่า “เช่นนั้น ศิษย์น้องตรวจพบสิ่งใดบ้างหรือไม่?”
