อาศัยจี้หยกในมือเบิกทาง จั่วม่อในที่สุดอยู่รอดปลอดภัย ไปจนถึงทางเข้าหุบเขาหมอกเย็นเยือกทางเข้าหุบเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอก เห็นเพียงม่านควันสีขาวกว้างใหญ่ที่ไม่มีสิ่งใดเลยจั่วม่อลังเลอยู่ชั่วครู่ มันไม่พบเส้นทางสายอื่น ได้แต่ก้าวเข้าไปในม่านหมอกเบื้องหน้าแล้วครั้นล่วงผ่านเข้าไป ม่านหมอกดูเหมือนจะยอมรับมัน และพลันแยกตัวออกเป็นช่องเผยให้เห็นเส้นทางเล็ก ๆ สายหนึ่ง จั่วม่อค่อยโล่งอก ถอนหายใจยาวเยือก มันเลื่อมใสเคล็ดอาคมหวงห้าม และค่ายกลเวทของสำนักยิ่ง สักวันหนึ่งหากมันสามารถทำได้เช่นนี้คงเป็นสิ่งที่น่าสำราญบานใจนักความคิดของมันอดไม่ได้ที่จะเตลิดไปเดินไปตามเส้นทางอีกครึ่งหลี่ มุมมองสายตาพลันขยายออกกว้างเห็นพื้นที่ห้าหมู่ของหุบเขา เต็มไปด้วยสมุนไพรปราณนานาชนิด พวกมันล้วนมีรูปทรงแปลกตา สีสันแตกต่างหลากหลาย ราวกับว่าผืนพรมสลับสีถูกปูลาดไว้ในหุบเขาผีเสื้อหลากสีสันหลายร้อยตัว โผบินดุจเริงระบำ ฝูงผึ้งสีเหลืองดำบินไปมาเป็นขบวนสูงขึ้นไปเบื้องบน น้ำตกสีเงินสาดเทลงมาจากหน้าผา สู่ด้านล่างของหุบเขา เสียงคำรามครืนครั่นดังปานฟั้าร้อง สายน้ำร่วงหล่นรุนแรง กระแทกลงในสระลึกไม่หยุดยั้งก่อให้เกิดหยดน้ำนับไม่ถ้วนกระเซ็นซ่าน และกลายมาเป็นละอองหมอกละอองไอน้ำผสมรวมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรปราณนานาชนิด จั่วม่อสูดลมหายใจลึก คลับคล้ายสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก มันพลันรู้สึกว่าการดูแลสวนยาปราณ อาจไม่เลวร้ายเท่าที่มันคิดนึกถึ
