ากพวกมันต้องการเรียนรู้เวทวิชาใหม่ ๆพวกมันได้แต่ต้องทำงานสนับสนุนสำนักเพิ่มขึ้นคำนวณคร่าว ๆ จำนวนรายได้ที่จะตกเป็นของตัวชาวนาเอง สมควรน้อยนิดจนน่าเวทนา ข้าวปราณที่เก็บเกี่ยวได้ เหล่าเฮยไม่เต็มใจจะรับประทานเองด้วยซ้ำไม่ใช่เรื่องง่ายดายที่จะรักษาสถานะศิษย์ฝั่ายนอกของสำนักไว้ จั่วม่อเองย่อมรู้ดีกว่าผู้ใดแต่กระทั่งภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ ก็ยังคงมีผู้คนนับไม่ถ้วนดิ้นรนหาหนทางเข้าร่วมสำนักเล็ก ๆ เช่นสำนักกระบี่สุญตา เพราะแม้จะต้องทำงานหนัก ถึงกับยากลำบากอยู่บ้าง แต่พวกมันยังสามารถเรียนรู้บางสิ่งบางอย่าง และยามเมื่อพวกมันออกจากสำนักพวกมันสามารถหาหน้าที่การงานที่ดี สำหรับปุถุชนคนธรรมดาเช่นเหล่าเฮยผู้ไม่มีภูมิหลังของครอบครัวเกื้อหนุน นี่เป็นการงานที่มั่นคงมากแล้ววันคืนของจั่วม่อกลับดีกว่ามาก แม้ว่ามันจะเป็นศิษย์สำนักฝั่ายนอกเช่นเดียวกัน แต่มันถูกนำกลับมาโดยเจ้าสำนัก ดังนั้นไม่มีผู้ใดกล้ากลั่นแกล้งรังแก พรสวรรค์และการหยั่งรู้ของมันยังสูงส่ง หลังจากบรรลุเคล็ดเมฆฝนหล่นรินขั้นที่สาม วันคืนของมันยิ่งราบรื่นกว่าเดิมจั่วม่อไม่มีปณิธานยิ่งใหญ่อันใด เมื่อไม่อาจค้นหาเงื่อนงำความเป็นมาและชาติกำเนิดของมัน นอกเหนือจากมุ่งหวังเป็นอยู่อย่างสุขสบายขึ้นแล้ว มันไม่มีความประสงค์อื่นใดหลังจากเสร็จสิ้นการทำงาน อำลาเหล่าเฮย มันค่อย ๆ เดินกลับไปยังบ้านของตนบนเทือกเขาสุญตามีเพียงสำนักกระบี่สุญตาสำนักเดียว ดังนั้นมี
