ันดุดันอำมหิตยังแข็งที่อตามไปด้วย!
ลูกหมอกโปร่งใสพลันกลายเป็นร้อนลวกแผดเผาดุจเหล็กหลอมเหลว หากจั่วม่ออยู่ในสภาวะปกติ ปฏิกิริยาตอบสนองอย่างแรกของมันสมควร เป็นคลายมือออก และขว้างเจ้าสิ่งนี้ไปให้ไกลที่สุด
แต่ในยามนี้ ด้วยสภาพเหนือมนุษย์ปุถุชนของมัน จั่วม่อไม่สะทก สะท้านแม้แต่น้อย ราวกับว่าสิ่งที่ถูกแผดเผาไม่ใช่มือของมันเอง เพียงจับจ้องมองดูลูกแก้วอย่างเย็นชา หน้าไม่เปลี่ยนสีแม้แต่แวบเดียว
ความรู้สึกร้อนลวกยิ่งมายิ่งรุนแรง กระทั่งจั่วม่อผู้ครอบครองพลังสุดหยางสุดแกร่งกร้าวของอุปกรณ์สวรรค์สิบอีกา ยามนี้ยังรู้สึกยากจะทานทนอยู่บ้าง มือของมันเริ่มสั่นระริก
ในสายตาของมัน บรรดาเส้นใยที่ล่องลอยโบกสะบัดอย่างเสรีกลางเวหาจู่ๆ แห่แหนเข้ามารุมล้อมรอบกายมัน ประหนึ่งว่าพวกมันรู้สึกถึง อันตรายจากตัวของจั่วม่อก็มิปาน
เหล่าเส้นใยที่รัดพันกรงเล็บพิฆาตมังกรยิ่งรัดแน่นกว่าเดิมด้วยสัญชาตญาณ กรงเล็บพิฆาตมังกรเริ่มสั่นระริกอย่างรุนแรง กระทั่งกรงเล็บพิฆาตมังกรอันดุร้ายกระหายเลือด ภายใต้เงื้อมเงาของเส้นใยบาง ๆเหล่านี้กลับไร้พลังจะต่อต้านแข็งขึ้น
เผชิญกับเส้นใยที่คุกคามเข้าหา จั่วมอไม่หลบเลี่ยง เพียงยื่นมือซ้ายออกไปเบื้องหน้า
เส้นใยโปร่งใสประเปรียวผิดธรรมดา เพียงชั่วพริบตาก็รัดพันทั่วร่าง ของจั่วม่ออย่างแน่นหนา
จั่วมอในที่สุดได้รู้ซึ้งว่ากรงเล็บพิฆาตมังกรรู้สึกอย่างไรเวลาที่ถูกเส้นใยเหล่านี้รัดพัน เส้นใยประหลาดน