นั้น วันนี้เขาจึงกลับมายังหอคัมภีร์ เพื่อตามหาเคล็ดวิชานี้ เตรียมตัวเข้าสู่แดนลับอีกครั้ง
“เงื่อนไขของเคล็ดวิชานี้ช่างโหดร้ายนัก แม้เจ้าจะมีพรสวรรค์ในทางกระบี่สูงส่ง แต่ข้าก็เกรงว่าเจ้าคงฝึกสำเร็จได้ยาก!”
ขณะนั้นเอง เสียงใสชัดเจนไพเราะพลันดังขึ้น
ซูเฉินเงยหน้าขึ้น
เด็กสาวผู้มีโฉมงามล่มเมือง รูปร่างสูงโปร่งเย้ายวน ใส่ชุดกระโปรงยาวสีดำกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเขา
นางมีดวงตากลมโตใสดั่งหยาดน้ำ แข็งแกร่งแต่เปี่ยมเสน่ห์แม้เพียงขยับยิ้มหรือขมวดคิ้ว
แม้แต่ซูเฉินยังต้องแอบตะลึงในใจ
ในบรรดาสตรีที่เขาเคยพบเจอ มีเพียงหลินรั่วเว่ยเท่านั้นที่พอจะเทียบกับสตรีผู้นี้ได้ ส่วนเติ้งจื่อเฉินกับหลินชิงชิง…เทียบไม่ติด!
ชื่อหนึ่งผุดขึ้นในใจซูเฉินทันที
จวินจื่อหลิง!
ศิษย์พี่หญิงผู้มากพรสวรรค์ที่สุดแห่งนิกายเทพศาสตรา ศิษย์ของหยวนฮ่าวหรัน
ยิ่งไปกว่านั้น นางคือผู้ที่ฝึกกระบี่ควบคุมจนสำเร็จ และได้รับโอกาสสูงสุดในแดนลับเขาอู่หลง!
“เงื่อนไขมันโหดร้ายก็จริง…แต่ข้าอยากลองดูสักตั้ง!”
ซูเฉินยิ้มบางเบา กล่าวอย่างมั่นใจ
บัดนี้เขามีพลังจิตระดับหก อีกทั้งยังมีเม็ดยาเก้ามังกรอยู่ในครอบครอง ทำให้พลังปราณแท้แข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปถึงสิบเท่า!
เคล็ดวิชานี้…ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเขา!
“เชิญตามสบาย!”
จวินจื้อหลิงไม่เอ่ยทัดทานใดๆ เพียงยิ้มอย่างสงบนิ่ง
นางมองซูเฉินด้วยความสนใจ “เจ้าชี้แนะหลิวกู่เฉิงเพียงไม่กี่ประโยค กลับทำให้เขาโ
