อูยอนโลมเลียภายในปากของอินซอบทุกซอกทุกมุมด้วยความตั้งใจที่ว่า ‘ไหนมาลองทำอีกรอบซิ’ เขาดูดดุนลิ้นหยุ่นกับริมฝีปากของอีกฝ่ายพร้อมกับจับต้นคอบางระหงนั้นไว้ไม่ให้เจ้าตัวสามารถขยับคอได้ตามอำเภอใจ หากเขาเพิ่มแรงอีกหน่อย อีกฝ่ายก็เหมือนจะแตกหักไปทั้งอย่างนั้น พอเรี่ยวแรงค่อยๆ หายไปจากร่างของชเวอินซอบ เจ้าตัวก็ทิ้งตัวลงมาในอ้อมกอดของเขาราวกับหมดแรง ตอนนั้นเองความเปลี่ยนแปลงที่มีความเป็นมนุษย์ก็เข้ามาหาอีอูยอน
นั่นก็คือความใคร่
สำหรับคนอื่นมันอาจจะเป็นความต้องการที่ใกล้เคียงกับสัญชาตญาณ แต่สำหรับอีอูยอนแล้วสิ่งนั้นเป็นสัมผัสที่ใกล้เคียงกับความรู้สึกที่สุด
อีอูยอนวางชเวอินซอบลงด้านล่าง และพลิกตัวเองขึ้นมาด้านบนพร้อมกับจูบอีกฝ่ายอย่างเอาจริงเอาจัง ท่าทางของอินซอบที่ร้องไห้หน้าแดงและหอบหายใจทำให้เขารู้สึกถึงความต้องการที่มีความเป็นมนุษย์นั้นอย่างมาก
ในตอนที่อีอูยอนกำลังจะสัมผัสกับความรู้สึกที่มีความเป็นมนุษย์มากขึ้นอีกนิด อินซอบที่กำลังหอบหายใจก็ยกศีรษะขึ้นมาและจูบแก้มของอีอูยอนก่อนจะกระซิบอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็หมดสติไป
ตอนนั้นเองร่างกายของอีอูยอนก็เย็นเฉียบ เขารีบแต่งตัวให้เรีย
