หลิวกู่เฉิงรู้สึกปลอดโปร่งถึงขีดสุด
เขาฝึกเพลงกระบี่ลมใบหลิวมากว่าสิบปี แต่ไม่เคยรู้สึกโล่งใจเท่านี้มาก่อน จนแทบอยากแหกปากคำรามออกมาดังๆ!
ความสับสนทั้งหมดเกี่ยวกับหนทางแห่งกระบี่…ในเวลานี้สลายไปสิ้น คำพูดของซูเฉินทำให้เขาเข้าใจแก่นแท้ของเพลงกระบี่ลมใบหลิวได้อย่างลึกซึ้ง จนกระทั่งพลังที่สั่งสมมานานระเบิดออก ส่งผลให้เขาทะลวงเข้าสู่…เจตจำนงกระบี่ได้โดยตรง!
เมื่อเจตจำนงกระบี่ถือกำเนิด พลังต่อสู้ของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นทันที
แม้แต่หลินห่าวที่ทะลวงถึงขอบเขตจ้าวยุทธ์แล้ว ก็ยังตกอยู่ในอันตรายต่อหน้ากระบี่เล่มนี้ ทำได้เพียงตั้งรับ ไม่อาจโต้กลับ!
ปัง!
พลังกระบี่ระเบิดออก คลื่นอากาศสาดซัดกระแทกจนหลินห่าวปลิวกระเด็น
หลินห่าวส่งเสียงคราง กระอักเลือดคำโต ลมหายใจระส่ำระสาย สายตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
ฟิ่ว!
ทว่าในขณะนั้นเอง หลิวกู่เฉิงก็ตามติดมาด้วยกระบี่ชือเซี่ยวในมือ แสงกระบี่เจิดจ้าดั่งสายฟ้า พุ่งมาถึงตรงหน้าในพริบตา
ปลายกระบี่…จ่ออยู่ตรงลำคอของหลินห่าว!
แม้แต่ไอเย็นจากปลายกระบี่ยังรู้สึกได้ ราวกับพร้อมเฉือนลำคอของเขาได้ทุกเมื่อ ร่างทั้งร่างของหลินห่าวแข็งค้าง ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
“เจ้าแพ้แล้ว!”
หลิวกู่เฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ
“เป็นไปได้อย่างไร…เจ้าทะลวงถึงเจตจำนงกระบี่ได้งั้นหรือ?! เจ้าทำได้อย่างไร?!”
หลินห่าวจ้องเขม็ง สายตาเต็มไปด้วยความอิจฉาและไม่พอใจ
เจตจำนงกระบี่!
เ
