มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นบ้างหรือเปล่า”
“เรื่องแปลกๆ เหรอครับ”
“อย่างนี้นะครับ เช่นจู่ๆ เขาก็…”
กรรมการผู้จัดการทำไม้ทำมือเพื่อห้ามไม่ให้หัวหน้าทีมชาพูด
“เรื่องไร้สาระน่ะ”
แน่นอนว่าการที่เขาจะเปิดเผยความลับออกมาทั้งหมดกับการที่เขาถูกใจขเวอินซอบในฐานะผู้จัดการส่วนตัวเป็นปัญหาคนละเรื่องกัน กรรมการผู้จัดการคิมทำหน้าเครียดและห้ามไม่ให้หัวหน้าทีมชาพูด
“ไม่หรอก ถ้าเป็นคุณอินซอบแล้วล่ะก็ จะต้องอยู่ไปอีกนานแน่ๆ ช่วงนี้พวกนักข่าวเขียนเรื่องที่อีอูยอนเปลี่ยนผู้จัดการส่วนตัวบ่อยลงในบทสัมภาษณ์เยอะมาก การห้ามนักข่าวก็มีข้อจำกัดเหมือนกัน”
ชเวอินซอบแกล้งทำเป็นไม่รู้และจดจ่ออยู่กับการกินจาจังมยอนต่อไป แม้เขาจะถูกไล่ออกในอีกสามเดือน แต่ถ้าไม่อยากให้ตัวเองอยู่ในความทรงจำของคนพวกนี้ เขาจะต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายมาและหายไปอย่างเงียบๆ
“วันนี้เป็นวันที่อีอูยอนมีถ่ายละครสั้นไม่ใช่เหรอ”
“ใช่แล้วครับ เมื่อวานเขาอ่านบทไปแล้ว และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะเป็นการเข้าฉากถ่ายทำครับ”
ชเวอินซอบพูดข้อมูลที่ถูกต้องออกมาราวกับเป็นเด็กนักเรียนที่มาสอบ
“แล้วทำไมวันนี้คุณอินซอบมาทำงานที่บริษัทล่ะครับ”
“การถ่ายทำละครสั้นตั้งแต่ตอนบ่าย
