อถือเร่งเสียงเครื่องเล่นเพลงตอนที่ยูมินจูกดกริ่ง
“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ”
“ทำไมคะ ต้องมีเรื่องอะไรเท่านั้นเหรอ ฉันถึงจะมาได้ ฉันมาไม่ได้หรือไงคะ”
ยูมินจูที่พูดแบบนั้นยกขวดไวน์ที่เธอถืออยู่ขึ้นมาโชว์
“ดื่มนี่ด้วยกันสักแก้วนะคะ”
“ผมดื่มไม่ได้หรอกครับ เพราะพรุ่งนี้ผมมีตารางงานตอนเช้า”
“มีใครไม่มีตารางงานพรุ่งนี้บ้างล่ะ”
นี่คือความดื้อรั้น ยูมินจูเข้ามาในบ้านด้วยความดื้อรั้นทั้งๆ ที่เจ้าของบ้านปฏิเสธอย่างชัดเจน แม้ว่าเธอจะมาหาเขาแล้วถึงสองสามรอบ แต่ความมั่นใจของเธอกลับถูกทำลายด้วยการกระทำของอีอูยอนที่ไม่สนใจเธอ และดูเหมือนว่าวันนี้เธอตั้งใจที่จะมาเสียด้วย หญิงสาวค้นลิ้นชักในห้องครัวราวกับเป็นบ้านของตัวเองเพื่อหาที่เปิดขวดไวน์ คราวนี้ยูมินจูที่เปิดจุกไม้ก๊อกได้ก็เริ่มหาแก้วไวน์โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
“คุณมินจูครับ วันนี้กลับไปก่อน แล้วคราวหน้า…”
“คราวหน้าเนี่ย เมื่อไหร่เหรอคะ คุณเมินการติดต่อของฉันเองนะ บางทีตอนนี้คุณคงมีผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน…”
ยูมินจูหยุดพูดและเบนสายตาไปทางห้องน้ำ ใบหน้าของหญิงสาวพลันนิ่งค้างเพราะเสียงที่ได้ยินจากห้องน้ำ
“ผู้จัดการส่วนตัวน่ะครับ”
อีอูยอนพูด
“ผู้จัดการ
