ตอนที่ได้ยินว่าผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่มาถึงแล้วอีอูยอนไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะไม่ว่าอย่างไรคนคนนั้นก็จะต้องลาออกภายในไม่กี่เดือนอยู่แล้ว
เขาคุ้นเคยกับการสวมหน้ากากต่อหน้าผู้คน เพราะการใส่หน้ากากเป็นส่วนหนึ่งของอาชีพการงานที่ตัวเองเลือกอยู่แล้ว เขาจึงคิดว่าชีวิตประจำวันก็เป็นส่วนที่ต่อขยายออกมาจากงานเท่านั้น แต่ในแง่ของความเป็นมืออาชีพ เขาจำเป็นจะต้องใส่ใจผู้จัดการส่วนตัวที่ตัวติดกับเขาเกือบจะทั้งวันนอกเหนือจากเวลานอน
เขาเกลียดการพบเจอคนเดิมๆ ทุกวันเป็นเวลานานมากกว่าอะไรทั้งหมด พวกผู้หญิงก็เหมือนกัน เขาเจอพวกหล่อนได้สามสี่ครั้งก็เบื่อแล้ว การที่จะต้องมาใช้เวลาอยู่กับคนเดิมๆ ทุกวันมันเกินนิสัยเขาไปมาก แต่เขาไม่สามารถเลิกจ้างคนอย่างไม่มีเหตุผลได้ สุดท้ายอีอูยอนก็ทำให้คนพวกนั้นอกไหม้ไส้ขมอย่างมีชั้นเชิง สำนวนนี้เขาได้ยินมาจากนางแบบที่เรียนพยาบาล
ไหม้จนเกรียมเลยล่ะ
เขาลงมือโดยที่อีกฝ่ายไม่อาจรู้ได้เลยว่าความร้อนที่พุ่งขึ้นมาเริ่มจากตรงไหน และอีอูยอนก็เผาคนพวกนั้นจนเกรียม ผู้จัดการส่วนตัวถูกเขาชักจูงเพื่อให้ทำพลาด ถ้าไม่จำตารางงานผิด ก็จงใจบอกเวลานัดผิด และสุดท้ายก็กลายเป็นว่าผู้จัดการส่วนตัวทำ
